5 SID.ir | پاسخ شاخص هاي قندي و آسيب بافت کبدي به يک دوره تمرين هوازي همراه با مصرف عصاره دانه گشنيز در موش هاي صحرايي نر ديابتي شده با استرپتوزوتوسين

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 
پاسخ شاخص هاي قندي و آسيب بافت کبدي به يک دوره تمرين هوازي همراه با مصرف عصاره دانه گشنيز در موش هاي صحرايي نر ديابتي شده با استرپتوزوتوسين
 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه فيزيولوژي ورزشي، واحد آيت اله آملي، دانشگاه آزاد اسلامي، آمل، ايران
 
چکیده: 

سابقه و هدف: هدف از اين مطالعه بررسي پاسخ شاخص هاي قندي و آسيب بافت کبدي به يک دوره تمرين هوازي همراه با مصرف عصاره دانه گشنيز در موش هاي صحرايي نر ديابتي بود.
مواد و روش ها: چهل سر موش نر نژاد ويستار ديابتي با ميانگين سن 12 هفته و وزن 10±130 گرم انتخاب شده و به طور تصادفي به چهار گروه کنترل، عصاره، تمرين و تمرين-عصاره تقسيم شدند. ديابت در اثر تزريق وريدي دوز 60 ميلي گرمي استرپتوزوتوسين به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن که در
0.05 مول به ازاي هر ليتر بافر سيترات حل شده بود، در موش هاي صحرايي ايجاد شده و سطح گلوکز بالاي 250 ميلي گرم به ازاي دسي ليتر معيار ديابت در نظر گرفته شد. تجويز عصاره به صورت دهاني به مقدار 150 ميلي گرم به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن در روز بود. برنامه تمرين گروه تجربي شامل شش هفته فعاليت هوازي، پنج جلسه در هفته با 55-50 درصد اکسيژن مصرفي بيشينه بود.
نتايج: تمرين هوازي همراه با مصرف عصاره دانه گشنيز بر گلوکز سرم (
P=0.002AST (P=0.001)، ALT (P=0.005) و ALP (P=0.033) موش هاي صحرايي نر ديابتي تاثير معني داري داشت. با اين وجود، تمرين هوازي همراه با مصرف عصاره دانه گشنيز بر انسولين (P=0.656) و مقاومت به انسولين (P=0.458) موش هاي صحرايي نر ديابتي تاثير معني داري نداشت.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد تمرينات منظم هوازي و مصرف عصاره دانه گشنيز اثرات مفيدي بر شاخص هاي آسيب بافت کبدي در ديابت داشته و احتمالا مي تواند در پيشگيري و بهبود آسيب بافت کبدي از طريق کاهش سطح برخي از شاخص هاي آسيب بافت کبدي نقش داشته باشد.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 268
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی