برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1395 , دوره  6 , شماره  24 ; از صفحه 63 تا صفحه 98 .
 
عنوان مقاله: 

انسان به منزله مساله اي زباني (ديدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعيين وضعيت رواني و رفتار انسان)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه علامه طباطبائی
 
چکیده: 

نظريه هاي مطرح در حوزه روان شناسي هر يک بنابر پيش فرض هاي فلسفي خود، در تبيين رفتار و ماهيت روان انسان بر عوامل متفاوتي تاکيد داشته اند. در اين ميان برخي عمدتا بر جهان عيني و بيروني تمرکز و تاکيد کرده و عوامل برون ذهني را عوامل اساسي شکل دهنده رفتار انسان به شمار مي آورند و برخي معتقدند انسان در جهان ذهني و خصوصي تجربيات خويش زندگي مي کند که بيشترين تاثير را بر او دارد. در کنار دو دسته عوامل ذهني- شخصي و عوامل عيني- بيروني، مي توان به عامل سومي اشاره داشت که در عين استقلال بر هر دو تاثيرگذار است؛ اين عامل سوم که امري بين الاذهاني و اجتماعي محسوب مي شود، زبان است که اهميت ويژه اي در هستي انسان و شکل گيري رفتار او دارد؛ از اين رو، تحقيق حاضر درصدد آن است که به بررسي ديدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعيين وضعيت رواني و رفتار انسان بپردازد. پژوهش حاضر پژوهشي کيفي و توصيفي- تحليلي از نوع تحليل محتواست که به منظور توصيف عيني و کيفي محتواي مفاهيم به صورت نظامدار انجام شده است. در ديدگاه مولانا اساسا ذهن آدمي از زبان او جدا نيست؛ آگاهي انسان همواره ماهيتي کلامي دارد و فعاليت هاي ذهني همچون ادراک، انديشه و شناخت در زبان رخ مي دهند. زبان صورت و شکل معنا را مشخص مي سازد و افراد تجربه خود از واقعيت را به گونه اي خلاق، از طريق معاني موجود در زبان شکل مي دهند. زبان همچنين خيال انسان را تحت سيطره خود قرار مي دهد و بر بدن نيز تاثير مي گذارد؛ از اين رو مي توان گفت که زبان تعيين کننده اصلي وضعيت رواني و رفتار آدمي به شمار مي آيد و روش بررسي مسائل انساني، زبان کاوي است. مولانا اهميت ويژه اي براي زبان مجازي و از جمله استعاره و داستان در دستيابي به معنا قائل است. از نظر او محتواي ذهن و آگاهي انسان مي تواند ساختي روايتي داشته باشد. ديدگاه مولانا به زبان و روايت، ديدگاهي واقع گرا است. هستي انسان ساختاري زباني دارد و آدمي بر اساس شرايط زباني اش عمل مي کند. زبان، جهان سومي است که بين جهان ذهن و جهان عين قرار دارد و ارتباط آن دو را ميسر و ميان آن ها واسطه گري مي کند. از اين رو مي توان گفت موضوع روانشناسي نه ذهن و فرايندهاي ذهني و نه رفتار، بلکه زبان است. چرا که آنچه ذهن ناميده مي شود از زبان جدا نيست و فرايندهاي ذهني در واقع فعاليت هاي زباني هستند و عامل اساسي شکل دهنده رفتار، زبان مي باشد. پس به منظور دستيابي به سوژه انساني و شناخت آن، بايد ابژه زبان مورد مطالعه قرار گيرد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

اسکندری، ح.، و اعلمی نیا، م. (1395). انسان به منزله مساله ای زبانی (دیدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعیین وضعیت روانی و رفتار انسان). مطالعات روانشناسی بالینی, 6(24), 63-98. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=297120



Vancouver : کپی

اسکندری حسین، اعلمی نیا منصوره. انسان به منزله مساله ای زبانی (دیدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعیین وضعیت روانی و رفتار انسان). مطالعات روانشناسی بالینی. 1395 [cited 2021May11];6(24):63-98. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=297120



IEEE : کپی

اسکندری، ح.، اعلمی نیا، م.، 1395. انسان به منزله مساله ای زبانی (دیدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعیین وضعیت روانی و رفتار انسان). مطالعات روانشناسی بالینی, [online] 6(24), pp.63-98. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=297120.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 349 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی