5 SID.ir | شكايات قصور پزشكي در رشته زنان و زايمان ارجاع شده به كميسيون پزشكي سازمان پزشكي قانوني كشور طي سال هاي 1380 و 1381؛ علل و روش هاي پيشگيري از آن
کرونا در اخبار
وزارت بهداشتفارس ایسنا ایرنا جماران سیناپرس خبرآنلاین
کرونا
CoronaVirus
[COVID19]
کرونا در منابع علمی
CDC Nejm JAMA Lancet Cell BMJ Elsevier Oxford Nature Wiley Cambridge Medrxiv

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

شكايات قصور پزشكي در رشته زنان و زايمان ارجاع شده به كميسيون پزشكي سازمان پزشكي قانوني كشور طي سال هاي 1380 و 1381؛ علل و روش هاي پيشگيري از آن

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی قانونی و طب کار
 
چکیده: 

زمينه: امروزه علي رغم تلاش جامعه پزشکي، کادر بهداشتي درماني و پيشرفت تکنولوژي درماني، ميزان نارضايتي و شکايت بيماران رو به افزايش است. اين امر اگر چه از يک سو مي تواند ناشي از خطاهاي پزشکي باشد ولي از سوي ديگر ريشه در عدم موفقيت پزشکان در برقراري ارتباط با بيماران دارد که تقريبا عمده ترين دليل اقامه دعاوي بر عليه پزشکان در سالهاي اخير بوده است.
روش ها: اين مطالعه از نوع توصيفي مقطعي بود و پرونده هاي شکايتهاي مربوط به رشته تخصصي زنان و زايمان که در سال هاي 1380 و 1381 در کميسيون پزشکي سازمان پزشکي قانوني کشور مورد بررسي قرار گرفته بودند مورد تجزيه و تحليل واقع شد. براي تحليل نتايج از نرم افزار آماري SPSS استفاده شد.
يافته ها: از 768 پرونده مربوط به شکايت از قصور پزشکي، 97 مورد (12.63 درصد) مربوط به شکايت از قصور پزشکي رشته زنان و زايمان بود. از کل اين پرونده ها در 41 مورد، قصور در امر درمان رخ داده بود. بيشترين قصور در 36 مورد (37.11 درصد) مربوط به پزشکان معالج بود و بيشترين نوع قصور آنها از نوع عدم تبحر بود. در درجه بعدي قصور کادر مامائي در 9 مورد (9.28 درصد) محرز گرديد که بيشترين علت خطاي آنها عدم مراقبت و دقت کافي در کنترل بيماران بود. بيشترين شکايات مربوط به فوت بيمار 43 نفر (44.33 درصد)، شامل 23 نوزاد، 17 زن باردار و 3 زن غيرباردار بود. از نظر حقوقي شايعترين نوع قصور از نوع عدم تبحر و در درجه بعدي بي مبالاتي بود. از کل پرونده هاي بررسي شده در اين مطالعه بيشترين ميزان شکايت در 38 مورد (39.8 درصد) از مراکز خصوصي بود. از کل موارد قصور تاييد شده ميزان قصور مراکز دانشگاهي کمتر از مراکز درماني ديگر بود.
نتيجه گيري: به متخصصين زنان و زايمان توصيه مي شود ضمن حسن رفتار با بيمار و همراهان وي قبل از هر گونه اقدام درماني بيمار را از عوارض احتمالي و غير قابل پيش بيني آگاه نمايند و مشاوره هاي لازم پزشکي و حداکثر مراقبتهاي لازم قبل و بعد از عمل جراحي را انجام دهند. علاوه بر اين بايد مسائل قانوني به پزشکان آموزش داده شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 748
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی