مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

حياي پسنديده و ناپسنديده در کلام امام رضا(ع)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه فردوسی مشهد
 
چکیده: 

آيا حياء هميشه خوب است يا بد؟ حياء در کجا خوب است و بايد باحياء بود و در کجا بد است و بايد بي حياء شد؟ برخي تصور مي کنند حياء همه جا زيبا، خوب و لازم است و هيچ جا نبايد بي حياء بود! اين تصور غلط در بين برخي از متدينان مطرح است. در اين نوشتار، جايگاه حياء و بي حيايي و مفهوم و مصاديق آن بر اساس معارف رضوي (ع) تبيين مي شود. مساله بنيادين در اين بررسي، استنباط پاسخ همين پرسش از احاديث امام رضا(ع) است. روش تحقيق، توصيفي - تحليلي است که با مطالعات و بررسي و واکاوي در کتاب هاي معتبر حديثي انجام شده است. هدف، تبيين موضع جامع در ارتباط با موضوع «حياء» است. تامل در احاديث رضوي در مساله حياء، حاکي از گستره کاربرد اين واژه است. حياء در آن بخش از احاديث رضوي که مرتبط با اخلاق بوده، پهناور و داراي توسعه مفهومي است، ضرورت يا ممنوعيت حياء بستگي به ريشه ها، کارکرد و آثار آن دارد. حيايي که ريشه آن ايمان به خدا و دستاورد آن مصونيت از گناه، دوري از وقاحت، دريدگي و پليدي هاست و آنجا که انسان در پرتو ايمان به خدا، جهان را در محضر خدا مي بيند و بر اساس آگاهي و خشيت الهي، حياء مي کند و از نافرماني خدا پاک مي شود، حيا مقدس، زيبا و مثبت است که آراستگي به آن ضرورت دارد؛ اما حيايي که مبتني بر جهالت است و اثر آن بازماندن از دانش و رشد اجتماعي و ناتواني در انجام و رعايت حقوق الهي بوده، زشت و منفي است که بايد از آن پيراسته شد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 66
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی