برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

شکل گيري و شکل دهي شهر در دو پارادايم مدرنيسم و پست مدرنيسم

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران
 
چکیده: 

از ابتداي پيدايش شهر تاکنون مي توان سه نوع مدل را از نظر نوع و ميزان مداخله در شکل آن ها شناسايي کرد: 1. شهر «شکل گرفته شده»، 2. شهر «شکل داده شده» و 3. شهري که شکل آن ترکيبي از «شکل گيري» و «شکل دهي» است. بديهي است تعداد اين سه نوع مدل به هيچ وجه متناسب نيست و از زماني به زمان ديگر، نظامي به نظام ديگر و منطقه اي به منطقه ديگر متفاوت بوده است. تاکنون همواره اين سوال به طور جدي در بين فلاسفه، انديشمندان و متخصصان حرفه طراحي شهري مطرح بوده که به راستي ميزان معقول و منطقي مداخله در شکل شهر چقدر است؟ تا آنجا که شاهد به وجود آمدن دو قطب کاملا متضاد (از عدم مداخله کامل- پيش و پس از دوران مدرنيسم تا مداخله کامل- در دوران مدرنيسم) نيز در اين زمينه بوده ايم. بديهي است هر يک از اين مدل ها بر پايه پارادايم و جهان بيني خاص خود قرار گرفته اند. بر اين اساس، دو پارادايم مدرنيسم و پست مدرنيسم در ارتباط با مفهوم (شکل) شهر در يک چارچوب فلسفي/معرفت شناسي جدال مدرنيته در اين نوشتار تحليل شده است. سپس، با تجزيه و تحليل سه شهر برازيليا (نمونه شکل دهي)، يزد (نمونه شکل گيري) و اصفهان دوره صفوي (نمونه تلفيق دو مفهوم) ويژگي هاي هر مدل معرفي و مقايسه شده است و در پايان با توجه به شرايط کنوني شهر معاصر، نتيجه گيري مي شود که شکل مطلوب مداخله در شهر معاصر بايد بر اساس تلفيق دو پارادايم بالا، به صورت تعاملي بين دو حالت متضاد گفته شده، رفت و برگشت کند که حاصل، ترکيبي خواهد شد از«شکل گيري» و «شکل دهي» يا کنترل و کنترل نشدن و بالاخره طراحي مستقيم و غيرمستقيم شهر.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 161
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی