5 SID.ir | ارزيابي تغييرات ترکيبات شيميايي و همبستگي آنها با هضم پذيري در علوفه برخي از گندميان مرتعي خوزستان (مطالعه موردي: ماسه زارهاي شمال غرب بستان)
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

ارزيابي تغييرات ترکيبات شيميايي و همبستگي آنها با هضم پذيري در علوفه برخي از گندميان مرتعي خوزستان (مطالعه موردي: ماسه زارهاي شمال غرب بستان)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
 
چکیده: 

اطلاع از هضم پذيري گونه هاي مختلف گياهي موجود در ترکيبات گياهي و اجزاي فردي گياه و همچنين آگاهي از چگونگي ارتباط هضم پذيري علوفه مرتعي با ترکيبات شيميايي علوفه يکي از ملزومات اساسي به منظور مديريت کمي و کيفي هضم علوفه مرتع و تغذيه دام در مرتع است. بررسي با هدف ارزيابي تغييرات ترکيبات شيميايي علوفه در طول دوره رشد (از آغاز رويش مجدد در اواخر زمستان تا مرحله بذر دهي) و تعيين ارتباط هضم پذيري علوفه با اين ترکيبات در مهمترين گندميان مرتعي گرمسيري شامل: Panicum antidotale، Cenchrus ciliaris، Pennisetum divisum و Cymbopogon olivieri و در عرصه هاي ماسه زار استان خوزستان (شمال غرب بستان) انجام شد. نمونه برداري هاي مکرر هر 20 روز يکبار انجام شد و بر اساس طول دوره رشد، تعداد آن در هر گونه متفاوت بود (به طوري که براي هر گونه در هر مرحله سه تکرار از هر نمونه، حداقل 10 پايه گياهي براي هر تکرار، و براي گونه هاي فوق به ترتيب از راست به چپ 6، 6، 8 و 7 مرحله نمونه برداري شد). پروتئين خام (CP)، کربوهيدرات هاي محلول (WSC)، فيبر خام (CF)، الياف نامحلول در شوينده اسيدي (ADF)، خاکستر و ميزان قابليت هضم ماده خشک (DMD) به کمک دستگاه NIRS تعيين و تجزيه واريانس، همبستگي و رگرسيون چندگانه بين شاخص هاي ارزش غذايي و گونه هاي مختلف با مراحل رشد انجام شد. نتايج نشان داد که بين گونه هاي مختلف و مراحل مختلف رشد از نظر ارزش غذايي اختلافات معني داري وجود داشت. به طوري که گونه Cenchrus ciliaris با داشتن بالاترين DMD (49.72 درصد)، CP حدود 10.5 درصد، بالاترين درصد خاکستر و کمترين مقدار CF و ADF داراي برترين کيفيت در ميان 4 گراس مرتعي بود و گونه Pennisetum divisum با کمترين مقدار DMD و بالاترين CF و ADF داراي پايين ترين کيفيت علوفه بود. همبستگي بين شاخص هاي ارزش غذايي گونه هاي مختلف با مراحل رشد نشان داد که قابليت هضم ماده خشک با پيشرفت مراحل رشد، در سه گونه اول داراي همبستگي منفي و معني داري بود، اما در گونه Cymbopogon olivieri اين روند معني دار نشد، درحالي که درصد پروتئين خام و خاکستر با زمان در کليه گونه هاي مورد بررسي همبستگي منفي و معني داري (در حد يک درصد) نشان دادند، درصد فيبر خام و ADF با پيشرفت زمان در سه گونه مذکور همبستگي مثبت و معني داري داشتند. به کمک رگرسيون چندگانه و بر مبناي همبستگي قوي و معني داري که بين قابليت هضم ماده خشک با CP، WSC، CF، ADF و خاکستر وجود داشت معادلاتي براي برآورد قابليت هضم ماده خشک ارائه گرديد، به طوري که در اين معادلات براي گونه R2=0.9616 Pennisetum divisum، در گونه R2=0.9817 Cenchrus cliaris، در گونه R2=0.9134 Cymbopogon olivieri و براي گونه R2=0.9712 Panicum antidotale بود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 93
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی