5 SID.ir | ارجاع به زمان ازدست رفته، به مثابه امر حاضر در عکس هاي خصوصي

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

ارجاع به زمان ازدست رفته، به مثابه امر حاضر در عکس هاي خصوصي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان
 
چکیده: 

عکس همواره چيزي را از گذشته، رد و جعل مي کند. تاکيد حضور -آن- جاي مصداق در عکس بي گمان نشأت از فهمي در برابر آن دارد که فحواي چنين ردي را بر تن عکس مورد پرسش قرار مي دهد. ارتباط با گذشته اي که عکس به مثابه هستي درذات خود سوداي آشکارگي اش را دارد، در زمان حال که رويت آن را مهيا مي سازد، به سان کنشي است متاخر که از جانب مخاطب خاص عکس، ادراک مي شود. چه که او همزمان با رويت، به خوانش گذشته اي مشغول است که به جز در عکس، «حضور» ش را چنين مستند نمي توان مطالعه کرد. وجود زمان گذشته در بطن عکس با عناصري گره مي خورد که براي مخاطب خود حامل فهم پيشيني هستند از هر آنچه در زندگي ازدست رفته او تداعي گر معنا بوده، و توأمان اصرار مي ورزند بر موقتي بودن تمامي انگاره هاي ذهني و عيني که ميان وي و سطح عکس در جريان است. بنابراين، چگونه است که آن -جا- بودگي هماره مصداق و پيوند هميشگي «واقعيت و گذشته» که «ارجاع» عکس از بطن آن برمي خيزد، يکي شدن حقيقت عکس را (مصداقي که حضورش ديگر تنها منوط به قاب عکسي است که در برابر ديدگان است)، با واقعيت آن («آنچه بوده» از مصداقي که در برابر دوربين عکاسي، حضوري واقعي و آني، داشته است) پايه گذاري مي کند؟
رولان بارت، در آخرين کتاب خود، اتاق روشن، «ارجاع» را گوهر عکس مي نامد؛ ارجاع به «آنچه بوده»، که اکنون به سان امري حاضر و کنش گر در عکس حضور دارد. در مقاله حاضر به بررسي چگونگي هستومندي زمان گذشته در بستر عکس، و تبيين ويژگي هاي متمايز «ارجاع به گذشته» در عکس هاي خصوصي پرداخته و تاثيراتي را که چنين «ارجاعاتي» به مثابه هستي عکس در خوانش و تاويل اثر بر مخاطب خود خواهند داشت، مورد تحليل قرار خواهيم داد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 212
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی