2 SID.ir | خوددرماني ساكنين منطقه شمال غرب تبريز ـ سال 1379

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

خوددرماني ساكنين منطقه شمال غرب تبريز ـ سال 1379

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
*
 
چکیده: 
زمينه و اهداف: خوددرماني (اقدام به درمان بدون داشتن اطلاعات كافي در زمينه علايم و بيماريها) در كادر غيرپزشكي جامعه به عنوان يك معضل سلامتي شناخته شده است. پژوهش با هدف تعيين شيوع، خوددرماني، دلايل خوددرماني و ارتباط آن با سن، جنس، شغل و… در بين ساكنين منطقه شمالغرب تبريز موقع احساس كسالت و بيماري انجام گرفت.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي مقطعي، 1017 خانوار با روش تصادفي سيستماتيك نمونه برداري و مطالعه شدند. پزشكان عمومي كه همگي آموزش يكسان ديده بودند با كمك پرسشنامه (مشتمل بر 65 سؤال در دو بخش اطلاعات دموگرافيك و اختصاصي) و مصاحبه رودررو اطلاعات را جمع آوري نمودند. با استفاده از نرم افزار EPI 6 تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: 36.31% افراد در بيش از نيمي از موارد با استفاد از داروهاي موجود در منزل هنگام احساس كسالت و بيماري به خوددرماني مبادرت نموده اند. مهمترين دليل خوددرماني در 63.79% موارد عدم احساس ضرورت براي مراجعه به پزشك بوده است. افراد سنين بالاي 50 سال كمتر به خوددرماني پرداخته و گروههاي سني از نظر آماري اختلاف معني دار دارند (P=0.01) ولي از نظر جنسي اختلاف معني دار نمي باشد. افراد تحت پوشش بيمه هاي دولتي (31.37%) بيش از افراد تحت پوشش بيمه هاي خصوصي (14.28%) اقدام به خوددرماني نموده اند. بين خوددرماني و شغل افراد ارتباط آماري معني داري وجود دارد (P=0.03) به طوري كه افراد حقوق بگير (21.87%) كمتر از افراد با شغل آزاد (44.43%) اقدام به خوددرماني ميكنند.
نتيجه گيري: بالا بودن ميزان خوددرماني به خاطر عدم احساس ضرورت و استفاده از داروهاي منزل يا داروهاي دريافتي از داروخانه بدون نسخه پزشك، ضرورت دادن آگاهيهاي لازم به مردم در مورد عوارض اقدام به درمان بدون مشورت با پزشك و همچنين الزام كنترل تحويل دارو را روشن ميسازد.
 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 159
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی