3 SID.ir | بررسي اثرات فاكتور رشد اپيدرمي (EGF) بر تكامل جنينهاي مورولاي موش
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي اثرات فاكتور رشد اپيدرمي (EGF) بر تكامل جنينهاي مورولاي موش

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 
جنين موش قبل از لانه گزيني انواع گيرنده هاي فاكتورهاي رشد و ليگاندهاي مربوطه را بيان ميكند. يكي از اين فاكتورها EGF است كه توسط جنين قبل از لانه گزيني از مرحله هشت سلولي به بعد بيان ميشود. EGF تكثير و تمايز سلولي را تحريك نموده و به عنوان يك ميتوژن كه ميتوز و تمايز سلولهاي تروفواكتودرم را افزايش ميدهد، عمل ميكند. هدف از اين مطالعه بررسي اثر EGF بر روي تكامل جنينهاي مورولاي موش در محيط كشت و يافتن غلظت مناسب آن در دامنة مورد نظر بود. به اين منظور از جنينهاي مورولاي موش نژاد NMRI كه پس از تحريك تخمك گذاري به دست آمده بودند، استفاده شد. سير مراحل تكاملي جنين ها در چهار گروه شاهد (بدون استفاده از EGF در محيط كشت T6) ، گروه آزمون 1 (استفاده از EGF با غلظت 10ng/ml)، آزمون 2 (غلظت 4ng/ml از EGF )و آزمون 3 (غلظت 1ng/ml از EGF )به مدت 96 ساعت مورد مطالعه و بررسي قرار گرفت. يافته هاي حاصل از اين مطالعه نشان داد كه پس از 96 ساعت 83.2 درصد جنينهاي گروه آزمون 1 به مرحله خروج از زونا رسيدند كه در همين روز اين مقدار براي گروه هاي شاهد و آزمون 2 و 3 به ترتيب 70.6، 66.7 درصد بود كه مابين هر يك از گروه ها با گروه آزمون 1 تفاوت معني داري مشاهده شد. ميزان دژنراسيون گروه آزمون 1 در روز چهارم كشت به 16.8 درصد رسيد كه تفاوت معني داري با گروه شاهد نداشت اما در دو گروه آزمون 2 و 3 اين مقدار بالا بود (به ترتيب 33 و 33.3 درصد) كه تفاوتهاي معني داري با گروه شاهد و آزمون 1 نشان دادند. در مجموع از پژوهش حاضر ميتوان نتيجه گيري كرد كه تكوين جنينهاي مورولاي موش در محيط كشت حاوي EGF با غلظت 10ng/ml نسبت به دورهاي 4ng/ml و 1ng/ml و گروه شاهد بهتر و سريعتر تا مرحله خروج از زونا صورت ميگيرد.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 226
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی