3 SID.ir | تعيين ميزان شيوع توكسوپلاسموز در بيماريهاي بدخيم با روش ايمونوفلورسانس غيرمستقيم

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تعيين ميزان شيوع توكسوپلاسموز در بيماريهاي بدخيم با روش ايمونوفلورسانس غيرمستقيم

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه ایمنی و انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز
 
چکیده: 

زمينه و اهداف: توكسوپلاسموز يكي از عفونتهاي مشترك بين انسان و حيوان در جهان است. در شكل مادرزادي، عامل بيماري از طريق جفت به جنين منتقل مي شود. عفونت اكتسابي، در اثر خوردن اووسيستهايي كه گربه دفع مي كند و يا از طريق گوشت آلوده، ايجاد مي شود. عفونت مادرزادي ممكن است سبب مگر جنين، تغييرات مرضي سيستم اعصاب مركزي و يا اختلالات چشم شود. شكل اكتسابي بيماري، اغلب بدون علامت بوده و يا با احساس ناراحتي عمومي و كوريورتينيت همراه است. در افرادي كه دچار اختلاف سيستم ايمني هستند، در بيماران مبتلا به بيماريهاي بدخيم، در افرادي كه تحت پيوند عضو قرار گرفته‏اند و در بيماران مبتلا به ايدز، عفونت ممكن است به صورت حاد و كشنده رخ بدهد. هدف از اين مطالعه، بررسي شيوع آنتي بايد ضدتوكسوپلاسما گوندئي در سرم خون بيماران مبتلا به بيماريهاي بدخيم (سرطاني) در افراد مراجعه كننده به بيمارستان شهيد قاضي طباطبايي تبريز بود.
روش بررسي: در اين بررسي از 100 بيمار دچار نقص ايمني كه مبتلا به بدخيم لنفوم، هوچكين و ساير بدخيميها بودند، نمونه برداري صورت گرفت. در همه بيماران، علايم باليني مختلف مانند تب، سرفه، پنوموني، سرگيجه، سردرد، لنفادنوپاتي، ارگانومگالي و علايم نورولوژيك وجود داشتند. از هر بيمار 5 ميلي ليتر خون گرفته شد و پس از سانتريفوژ و گرفتن سرم، نمونه در سردخانه 20- درجه سانتيگراد تا هنگام آزمايش نگهداري گرديد. در روش ايمونوفلورسنت غيرمستقيم، آنتي ژنهاي مورد استفاده شامل تاكي زوئيتهاي توكسوپلاسما با وفور 10 ميليون انگل در ميلي ليتر بودند و كونژوگه مصرفي، آنتي هيومن IgG  بود. تاريخ انقضاي همه مواد مصرفي معتبر بود و روش آزمايش با روش استاندارد كتابهاي مرجع مطابقت اشت.
يافته‏ها: شيوع توكسوپلاسموز با تيتر 1:20 معادل 48 درصد بود. بيشترين درصد عفونت در سنين 70-61 (66.6 درصد) و کمترين آن در سنين بالاتر از 70 (14.2 درصد) مشاهده گرديد. بيشترين درصد عفونت در افرادي که محصل بودند يا شغل آزاد داشتند (به ترتيب 61.5 و 59.1 درصد) مشاهده شد و کمترين ميزان مربوط به افراد داراي شغل دولتي (28.6 درصد) بود. بيشترين درصد عفونت در افرادي که در روستا زندگي مي کردند، مشاهده گرديد (53.4 درصد). بيشترين فراواني تيتر آنتي بادي در عيار 1:100 (تعداد 16 نفر) و کمترين فراواني آنتي بادي در عيار 1:200 (تعداد 5 نفر)، ديده شد. تيتر آنتي بادي 1:800 در چهارنفر از بيماران در سنين 70-61 مشاهده گرديد.
نتيجه گيري: اگرچه در تعدادي از بيماران، توكسوپلاسموز علايم باليني واضحي دارد، در اكثر افراد داراي كفايت ايمني، اين عفونت بدون علامت خاصي سير خود را دنبال مي كند. چون توكسوپلاسموز مي تواند در افراد مبتلا به نقايض ايمني منجر به بيماري عود كننده و سيستميك شود، امروزه اهميت اين عفونت در اين گروه از مبتلايان افزايش يافته است. با توجه به شيوع موارد مثبت در اين بيماري، بايد هر چند وقت يك بار براي پي بردن به تبديل عفونت مزمن به عفونت حاد، اقدام به اندازه گيري تيتر سرمي بيماران شود؛ همچنين اين بيماران بايد تحت درمان ضدتوكسوپلاسموز قرار بگيرند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 344
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی