برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

مقايسه تنش شغلي و عوامل مرتبط با آن در کارمندان داراي معلوليت جسمي حرکتي و فاقد آن در مراکز بهزيستي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مرکز تحقیقات مسائل اجتماعی - روانی سالمندان، گروه آموزشی مدیریت توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
 
چکیده: 

مقدمه: تنش شغلي کنش متقابل بين شرايط کار و ويژگي هاي فردي شاغل و حاصل شرايطي است که در آن خواست هاي محيط کار از توان فرد فراتر قرار مي گيرد. پژوهش حاضر با هدف مقايسه ميزان تنش شغلي و عوامل مرتبط با آن در کارمندان داراي معلوليت جسمي حرکتي و فاقد آن در مراکز بهزيستي تهران انجام پذيرفت.
مواد و روش ها: در اين پژوهش توصيفي - مقايسه اي، جامعه آماري شامل کارمندان شاغل در ستادها و مراکز بهزيستي تحت پوشش بهزيستي تهران بزرگ بودند. نمونه گيري به روش در دسترس انجام شد. گروه مورد شامل تمام کارمندان دچار معلوليت جسمي حرکتي در جامعه آماري فوق شامل 53 نفر و گروه شاهد 61 نفر با ويژگي هاي فردي و شغلي مشابه و فاقد معلوليت بودند. به منظور اندازه گيري ميزان تنش شغلي و عوامل موثر بر آن به ترتيب از «مقياس تنش شغلي»
(Occupational Stress Scale)  تهيه شده براي «موسسه سلامت و ايمني کار» Health and Safety Executive و پرسشنامه «عوامل موثر بر تنش شغلي» (Factors Influencing Job Stress) استفاده شد. براي بررسي پايايي، پرسشنامه ها در اختيار افراد جامعه پژوهش (30 نفر) قرار گرفت و آلفاي کرونباخ محاسبه شد که براي «مقياس تنش شغلي» آلفاي کرونباخ 0.73 و براي «پرسشنامه عوامل موثر بر تنش شغلي» 0.80 محاسبه و مورد تاييد قرار گرفت. داده هاي حاصل با استفاده از نرم افزار SPPS نسخه 16 و آزمون هاي آماري کاي دو و تي مستقل تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: از لحاظ ويژگي هاي جمعيت شناسي هيچ تفاوت معناداري بين دو گروه ديده نشد. بين کارمندان داراي معلوليت جسمي حرکتي و فاقد آن، در ميزان تنش شغلي و عوامل مرتبط با آن اختلاف معنادار مشاهده شد (
P<0.05). ميزان تنش شغلي در کارمندان داراي معلوليت جسمي حرکتي (ميانگين= 113.7 و انحراف استاندارد= 11.3) بيشتر از کارمندان فاقد معلوليت (ميانگين=97.2 و انحراف استاندارد= 11.2) بود (P<0.001). ميزان اهميت عوامل مرتبط با تنش شغلي نيز در گروه کارمندان داراي معلوليت جسمي حرکتي داراي ميانگين= 119.2 و انحراف استاندارد= 13.2 بود، در حالي که در کارمندان فاقد معلوليت (ميانگين= 105.1 و انحراف استاندارد= 12.5) به دست آمد (P<0.001).
نتيجه گيري: تنش شغلي کارمندان داراي معلوليت جسمي حرکتي نسبت به کارمندان فاقد آن بيشتر و عوامل مرتبط با آن متفاوت است. توجه بيشتر به کاربرد برنامه هاي مديريت تنش شغلي و نيز حذف يا کاهش عوامل مرتبط با تنش شغلي کارمندان داراي معلوليت توصيه مي شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 87
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی