5 SID.ir | مقايسه اثر مقياس نقشه در تفکيک واحدهاي کاري ژئومورفولوژي براي پهنه بندي خطر بيابانزايي با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (مطالعه موردي: منطقه حارث آباد سبزوار)

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

مقايسه اثر مقياس نقشه در تفکيک واحدهاي کاري ژئومورفولوژي براي پهنه بندي خطر بيابانزايي با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (مطالعه موردي: منطقه حارث آباد سبزوار)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
 
چکیده: 

از مهمترين چالش هاي بشر در قرن حاضر خطر فراگير بيابانزايي در پهنه هاي وسيعي از سطح کره زمين از کشورهاي توسعه نيافته تا توسعه يافته است. مناسب ترين روش براي ارزيابي شدت بيابانزايي استفاده از مدل هاي بيابانزايي است. اولين مرحله براي اجراي مدل، تهيه واحدهاي کاري است. هدف از اين تحقيق مقايسه اثر مقياس نقشه در تهيه واحدهاي ژئومورفولوژي براي پهنه بندي خطر بيابانزايي است. به همين منظور در سه مقياس اجرايي (1:250000، 1:100000 و 1:50000) نقشه طبقات ارتفاع، شيب، جهت، و زمين شناسي تهيه و با ادغام آن ها واحدهاي کاري منطقه بر اساس روش ژئومورفولوژي بدست آمد. بعد از مقايسه تعداد فراواني و درصد مساحت پليگون نقشه ها مشخص شد که با بزرگتر شدن مقياس از نقشه 1:250000 به نقشه 1:50000 تعداد پليگون ها براي تمام نقشه ها با رابطه خطي روند افزايشي داشت و سطح مطالعه کوچکتر و تنوع پليگون ها بيشتر مي گردد. آزمون تفاوت بين تنوع و فراواني واحدهاي کاري سه مقياس، با استفاده از آزمون کاي اسکوئر در سطح اطمينان 99 درصد معني دار شد. مقايسه نسبت تغيير مقياس نشان داد که با 2.5 برابر شدن مقياس نقشه از 1:250000 به 1:100000، 5 برابر شدن مقياس نقشه از 1:250000 به 1:50000 و 2 برابر شدن مقياس از 1:100000 به 1:50000 تعداد، فراواني و درصد مساحت واحدهاي کاري تقريبا با همان نسبت تغيير مي کند. بررسي جزئي تر بر روي سه واحد کوهستان، دشت سر و پلايا نشان داد که اين نظم هندسي و فضايي از کوهستان به سمت پلايا افزايش مي يابد. در نهايت مقياس 1:100000 به عنوان مقياس بهينه در منطقه معرفي گرديد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 230
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی