4 SID.ir | تاثير کانون توجه دروني و بيروني از طريق بازخورد و دستورالعمل بر يادگيري حفظ تعادل پويا

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تاثير کانون توجه دروني و بيروني از طريق بازخورد و دستورالعمل بر يادگيري حفظ تعادل پويا

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی
 
چکیده: 

هدف از اين پژوهش بررسي تاثير کانون توجه دروني و بيروني از طريق بازخورد و دستورالعمل بر يادگيري حفظ تعادل پويا بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، دانشجويان دختر غيرتربيت بدني دانشگاه شهيد بهشتي تهران بودند. آنها واحد تربيت بدني عمومي (1) را در نيمسال دوم سال 89- 1388 اخذ نمودند. 60 دانشجو با ميانگين سني 1.5±21 سال به طور داوطلبانه در اين تحقيق شرکت کردند. آنها به صورت تصادفي بر اساس نوع دستورالعمل توجهي (دروني و بيروني) و نوع بازخورد توجهي (بيروني و دروني) به 4 گروه آزمايشي تقسيم شدند. آزمودني ها پس از شرکت در پيش آزمون به مدت 3 جلسه و در هر جلسه 15 کوشش 30 ثانيه اي را براي حفظ تعادل روي دستگاه تعادل سنج تمرين کردند. بعد از 48 ساعت در آزمون يادداري و دو ساعت بعد از آزمون يادداري در آزمون انتقال شرکت کردند. نتايج تحليل واريانس با اندازه گيري هاي مکرر نشان داد گروه هاي آزمايشي طي جلسات تمرين پيشرفت کرده اند و عملکرد گروه هاي بازخورد توجهي دروني و بيروني بهتر از دو گروه دستورالعمل توجهي بود. نتايج تحليل واريانس عاملي براي مقايسه عملکرد 4 گروه در آزمون يادداري تفاوت معني داري ميان عملکرد گروه ها نشان داد. با مقايسه عملکرد گروه ها مشخص شد گروه هاي بازخورد و دستورالعمل توجهي بيروني در آزمون يادداري عملکرد بهتري نسبت به گروه هاي بازخورد و دستورالعمل توجهي دروني دارند. همچنين نتايج تحليل واريانس عاملي در آزمون انتقال تفاوت معني داري ميان عملکرد 4 گروه آزمايشي نشان داد و گروه بازخورد توجهي بيروني در آزمون انتقال، عملکرد بهتري نسبت به گروه هاي ديگر داشت. با توجه به نتايج تحقيق حاضر پيشنهاد مي شود هنگام آموزش تکاليف حرکتي از روش هاي بازخورد و دستورالعمل جهت دهي توجهي بيروني (توجه به اثر حرکت) به جاي توجه دروني (توجه به خود حرکت) استفاده شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 569
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی