5 SID.ir | تاثير پركاري تيروئيد بر روي هورمونهاي بخش قشري غدد فوق كليه

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تاثير پركاري تيروئيد بر روي هورمونهاي بخش قشري غدد فوق كليه

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
 
چکیده: 

زمينه و اهداف: غدد درون ريز يكي از مهمترين سيستمهاي كنترل بدن را تشكيل مي دهند و از طريق ترشح هورمونها، اثر تنظيمي بر اكثر سلولها اعمال مي كنند. عوامل مختلفي فعاليت غدد داخلي را تحت تاثير قرار مي دهند که از آن جمله می توان به افزايش يا کاهش ترشحات ساير غدد اشاره کرد. شناخت و بررسي اين تاثيرات متقابل، از اهميت و موقعيت خاصي در تشخيص بيماريها برخوردار است. بنابراين، در اين تحقيق تصميم به بررسي تاثير هورمونهاي تيروئيد بر فعاليت بخش قشري غدد فوق كليه گرفته شد و بدين منظور ميزان 17- هيدروكسي كورتيكواستروئيدهاي ادرار كه تابوليت آندروژي بخش قشري هستند، نسبت به كراتينين ادرار 24 ساعته مورد ارزيابي قرار گرفت.
روش بررسي: گروه مورد مطالعه شامل 100 نفر افراد سالم به عنوان شاهد (با ميانگين سني 7±35) و 100 نفر بيمار مبتلا به هيپرتيروئيدي بود؛ اين افراد داراي T4 و T3 بالا و  TSH پايين و علايم باليني (شامل كاهش وزن عليرغم افزايش اشتها، تاكي كاردي، كم خوابي و حساسيت به گرما) بودند و بين سالهاي 80-75 به مركز تشخيصي مهديه اصفهان مراجعه كرده بودند. ميانگين سني گروه مورد مطالعه 7±35 بود و در آنان ميزان T4،T3  و TSH ، 17- هيدروکسي کورتيکواستروئيدها و17 - كتواستروئيدهاي ادرار اندازه گيري شد.
يافته‏ها: ميزان 17- هيدروكسي كورتيكواستروئيدهاي ادرار افراد سالم كه در طيف طبيعي محسوب مي شوند، 9.6-2 ميكروگرم بر ميلي گرم كراتينين با ميانگين 1.870±5.4 بود؛ اين ميزان در بيماران مبتلا به هيپرتيروئيدي 1.2±5.85 و در بيماران هيپرتيروئيد 23-15.1 واحد با ميانگين 2.87±17.9 تعيين گرديد و با استفاده از آزمون t، اختلاف معني داري (P<0.01)  در هر دو مورد مشاهده شد. در بررسي آماري با روش تعيين ضريب همبستگي، نتايج زير در ارتباط با تغييرات هورمونهاي تيروئيدي و تاثير اين ترشحات بر هورمونهاي بخش قشري غدد فوق كليه، حاصل شدند. در افراد سالم همبستگي بين هورمونهاي تيروئيدي و TSH با 17- كتواستروئيدها و 17- هيدروكسي استروئيدهاي ادرار مشاهده نگرديد. در افراد مبتلا به هيپرتيروئيدي، همبستگي مستقيم، قوي و مثبتي بين ميزان T4 و T3 با ميزان 17- هيدروكسي استروئيدهاي ادرار مشاهده نكرديد. در افراد مبتلا به هيپرتيروئيدي، همبستگي مستقيم، قوي و مثبتي بين ميزان T4 و T3 با ميزان 17- كتواستروئيدها و 17- هيدروكسي استروئيدهاي ادرار 24 ساعته مشاهده گرديد r=0.64-0.72) و (P<0.05 در نهايت، بين  TSHبا 17- كتواستروئيدها و 17- هيدروكسي استروئيدهاي ادرار 24 ساعته در بيماران مبتلا به هيپرتيروئيدي، نوعي همبستگي مستقيم قوي و منفي وجود داشت (r=0.74).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج حال از اين پژوهش كه گوياي اثر ترشحات هورمونهاي تيروئيدي بر بخش قشري غدد فوق كليه هستند، شايد بتوان چنين اظهارنظر كرد كه افزايش ميزان هورمونهاي تيروئيدي نوعي تحميل را بر سيستم فوق كليه اعمال مي كند و احتمالا تنظيم غده تيروئيد، در كاهش ترشحات هورمونهاي بخش قشري غدد فوق كليه موثر است. بنابراين، چنين به نظر مي رسد كه اگر كنترل هورمونهاي تيروئيدي توام با تنظيم ترشحات بخش قشري غدد فوق كليه انجام پذيرد، نتايج بهتري حاصل خواهند شد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 1044
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی