5 SID.ir | بررسي تنوع جمعيت هاي گل جاليز مصري (Orobanche aegyptiaca) در واكنش به علف كش ها و بنزوتياديازول در گوجه فرنگي (Lycopersicum esculentum)

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي تنوع جمعيت هاي گل جاليز مصري (Orobanche aegyptiaca) در واكنش به علف كش ها و بنزوتياديازول در گوجه فرنگي (Lycopersicum esculentum)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، دانشکده کشاورزی، کرج
 
چکیده: 

آگاهي از تنوع جمعيت هاي گل جاليز در واكنش به علف كش ها مي تواند کمک بزرگي در راستاي بهبود مديريت آن ها باشد. پژوهشي به صورت آزمايش فاكتوريل طي سال هاي 1389 و 1390 در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با 3 تكرار انجام شد. عامل اول 12 جمعيت گل جاليز مناطق مختلف كشور و عامل دوم سه بار پاشش علف کش گلايفوزيت (41%EC) به مقدار 21 و 41 ميلي ليتر ماده موثره در هکتار، علف کش سولفوسولفورون27 (75%WG)  و 50 گرم ماده موثره در هکتار و همچنين محلول پاشي بوته هاي گوجه فرنگي با غلظت هاي 15، 20 و 30 پي پي ام ماده موثره بنزوتياديازول، 30، 40 و 50 روز پس از نشا و قرارگيري بذور آن به مدت 36 ساعت در 15، 20 و 30 پي پي ام بنزوتياديازول، شاهد با و بدون گل جاليز بودند. درصد کاهش تراکم، وزن خشک گل جاليز نسبت به شاهد آلوده و درصد افت عملکرد گوجه فرنگي نسبت به شاهد بدون آلودگي، محاسبه شد. بهترين تيمار براي کنترل گل جاليز به جز جمعيت اروميه، تيمار سولفوسولفورون 50 گرم ماده موثره در هکتار با سه بار پاشش بود و فقط جمعيت گل جاليز بهشهر را كاملا كنترل كرد. جمعيت اروميه با گلايفوزيت 41 ميلي ليتر در هکتار بهتر كنترل شد. بنزوتياديازول بجز تيمار سه بار محلول پاشي با غلظت 30 پي پي ام ماده موثره، كارايي مناسبي در كنترل گل جاليز نداشت.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 161
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی