4 SID.ir | كاربرد الگوهاي كمي تحليل فضايي جمعيت در آمايش سكونتگاه هاي روستايي (مطالعه موردي: استان خراسان رضوي)

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

كاربرد الگوهاي كمي تحليل فضايي جمعيت در آمايش سكونتگاه هاي روستايي (مطالعه موردي: استان خراسان رضوي)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه علوم جغرافيايي، دانشگاه پيام نور تهران
 
چکیده: 

با نگاهي فضايي به استقرار و پيدايش سكونتگاههاي روستايي در ايران، مي توان دريافت که الگوي غالب همواره به صورت مكاني و نقطه اي بوده است. نتايج پژوهش هاي اخير در اين امر مشخص مي سازند كه اين توزيع مكاني سكونتگاهي ريشه در توزيع فضايي منابع پايه به صورت نقطه اي و پهنه اي دارد. اين مقاله با بهره گيري از الگوهاي تحليل فضايي جمعيت، از جمله ضرايب جيني، آنتروپي و مدل هاي تحليلگر فضايي و خوشه اي (cluster)، در پي آن است كه چگونگي آرايش فضايي سكونتگاه هاي روستايي را در استان خراسان رضوي كه بيشترين ميزان جمعيت روستايي كشور را (8.4 درصد) در سال 1385 داشته است، مورد سنجش قرار دهد. نتايج اين پژوهش نشان مي دهند الگوي سكونت و جايگزيني فضايي از سكونتگاه هاي كوچك و متوسط به سكونتگاه هاي بزرگ، امري اجتناب ناپذير است. از سوي ديگر، به دليل اعمال سياست هاي آمايشي نامناسب در تجهيز و توسعه منابع پايه براي تثبيت جمعيت روستايي همواره فرآيند انتقال جمعيت روستايي، از نواحي حاشيه اي استان به سمت مراكز بزرگ شهري در چهار دهه گذشته تحقق يافته كه از جمله پيامدهاي آن ناپايداري سازمان فضايي سكونتگاه هاي روستايي است.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 227
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی