3 SID.ir | مقايسه اتوتوكسيسيتي سيپروفلوكساسين موضعي و سيستميك در درمان اوتيك مياني مزمن

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

مقايسه اتوتوكسيسيتي سيپروفلوكساسين موضعي و سيستميك در درمان اوتيك مياني مزمن

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه گوش و حلق و بيني دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
 
چکیده: 

سابقه و هدف: با توجه به اينكه طيف وسيعي از مراجعين به درمانگاههاي گوش و حلق و بيني را بيماران مبتلا به اوتيت مياني مزمن تشكيل مي دهند انتخاب نوع درمان براي اين بيماري كه تضمين كننده تأثير مناسب درماني بدون ايجاد اثرات توكسيك برروي سلولهاي شنوايي باشد، دغدغه فكري است كه براي هر فرد مسوول در اين خصوص وجود دارد. تحقيقات فراوان در خصوص داروهاي موضعي آنتي بيوتيكي انجام شده كه توكسيك بودن تعداد زيادي از آنها مشخص شده است. اين تحقيق به منظور مقايسه اثر توكسيسيتي احتمالي سيپروفلوكساسين با فرم سيستميك آن روي مبتلايان به اوتيت مياني مزمن مراجعه كننده به بيمارستان لقمان در سال 1380 انجام شده است.
مواد و روشها: اين تحقيق به روش كار آزمايي باليني دو سوكور بر روي 72 بيمار انجام گرفت. تشخيص اوتيت مياني مزمن براساس روش مشاهده باليني بودها ست. بيماران داراي فاكتورهاي زير از طرح خارج شدند: سن كمتر از 18 سال، حاملگي، شيردهي، مصرف سيستميك داروهاي كه جز دسته اتوتوكسيك ميباشند، ابتلا به عفونت هاي ويروسي ميباشند، ابتلا به عفونت هاي ويروسي در مدت طرح و حساسيت به كينولون ها. بيماران به ترتيب مراجعه به طور تصادفي به گروه هاي شاهد و مورد تقسيم شدند. در گروه شاهد 32 بيمار سيپروفلوكساسين سيستميك به شكل قرص و در گروه مورد 40 بيمار سيپروفلوكساسين موضعي به شكل قطره به مدت 10 روز دريافت كردند. ارزيابي شنوايي بيماران به روش اديومتري با فركانسهاي معمول و بالا در روز اول و روز سي ام طرح انجام شد. تغييرات ايجاد شده در فركانسهاي مختلف در اديومتري روز اول و روز سي ام باري هر دو گروه در هدايت هوايي و استخواني با تست آماري t-test مورد قضاوت قرار گرفت.
يافته ها: تحقيق روي 32 بيمار گروه شاهد (20 زن و 12 مرد) و 40 بيمار گروه مورد (24 زن و 16 مرد) انجام شد. بيماران در محدوده سني 18-55 سال بودند. در فركانس 250 Hz تغيير آستانه شنوايي در هدايت هوايي گروه شاهد 0.94±6.90 dB و در گروه مورد 6.87±12.7 dB بود (P<0.05). در فركانس 8000 Hz تغيير آستانه شنوايي در هدايت هوايي گروه شاهد 1.25±10.85 dB و گروه مورد 5.50±14.49 dB بوده (P<0.05). در فركانس 10000 Hz تغيير آستانه شنوايي در هدايت هوايي گروه شاهد 0.93±6.77 dB و گروه مورد 49/12±25/6 بود (P<0.05). در هدايت استخواني در فركانس 4000 تغيير آستانه شنوايي در گروه شاهد 4.48±12.2 dB و گروه مورد 2.50±5.54 dB بود (P<0.05). در ساير فركانس ها اختلاف معني دار نبود.
نتيجه گيري و توصيه ها: سيپروفلوكساسين موضعي عارضه توكسيك در مقابل فرم سيستميك دارو بر روي گوش نداشته، ارجحيت نسبي در درمان اوتيت مياني مزمن به جهت تاثير مناسب بر موضع، كاهش التهاب مخاطي و بهبود هدايت انتقال گوش مياني دارد.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 348
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی