برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

وجود لنفسه در فلسفه سارتر

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

سارتر با پذيرش مفهوم «روي آورندگي» در فلسفه هوسرل اظهار مي دارد که آگاهي عبارت است از آگاهي از چيزي. آگاهي همواره داراي متعلق است و به چيزي اشاره مي كند كه شناخته شده است. او، به واقعيتي به نام نومن كه در پس فنومن ها يا پديدارها قرار دارد معتقد نيست؛ و از سوي ديگر، پديدارها را متكي به آگاهي يا فاعل شناسا نيز نمي داند. پديدارها، خود تكيه گاه خود هستند. بدين ترتيب ما با دو نوع وجود مواجه مي شويم: يكي آگاهي و ديگري متعلق هاي آگاهي يا پديدارها. سارتر نوع اول را وجود لنفسه و نوع دوم را وجود في نفسه مي نامد. در اين مقاله، پس از بررسي رهيافت پديدارشناسانه سارتر، به ويژگي هاي وجود لنفسه از جمله عدم بودن و آزاد بودن؛ و همچنين به برخي از ساختارهاي اين نوع وجود مانند غيرشخصي بودن، غيرجوهري بودن و فقدان و ميل، پرداخته مي شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

علوی تبار، ه. (1388). وجود لنفسه در فلسفه سارتر. پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت), 7(2 (پیاپی 14)), 77-95. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=127568



Vancouver : کپی

علوی تبار هدایت. وجود لنفسه در فلسفه سارتر. پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت). 1388 [cited 2021September21];7(2 (پیاپی 14)):77-95. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=127568



IEEE : کپی

علوی تبار، ه.، 1388. وجود لنفسه در فلسفه سارتر. پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت), [online] 7(2 (پیاپی 14)), pp.77-95. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=127568.



 

 
بازدید یکساله 350 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی