4 SID.ir | اسلوب بيان علت به وسيله جمله اسميه در قرآن کريم

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

اسلوب بيان علت به وسيله جمله اسميه در قرآن کريم

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه شهید چمران، اهواز
 
چکیده: 

بيان علت، در دستور زبان عربي به شيوه هاي مختلفي صورت مي پذيرد. اين امر گاهي با استفاده از حروف تعليل، گاهي به کمک مفعول له و گاهي نيز به وسيله مضمون و مفهوم جمله حاصل مي گردد. هر کدام از اين شيوه هاي تعليلي، بلاغتي خاص و جايگاهي ويژه دارند. قرآن کريم که نمونه اعلاي فصاحت و بلاغت است، اهميت فراواني براي اين امر قایل گرديده و در تبيين علل موضوعات مطرح شده در آن، نهايت اهتمام را نموده است به نحوي که کمتر موضوعي را در آن مي يابيم که به صراحت يا ظرافت به بيان علت آن نپرداخته باشد.
کار برد جمله براي بيان علت در قرآن، گاهي به وسيله جمله اسميه موکد به «إنَّ» و گاهي جمله اسميه غير موکد است. مقاله حاضر به منظور ارایه بخشي از بلاغت و زيبايي اين اسلوب بياني در قرآن، با ارایه شواهدي از آيات شريف، آن را مورد تحليل و بررسي قرار داده است
.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 291
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی