3 SID.ir | مقايسه تاثير سه نوع باندينگ خود اچ شونده بر ميزان ريز نشت و استحکام باند برشي عاج

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

مقايسه تاثير سه نوع باندينگ خود اچ شونده بر ميزان ريز نشت و استحکام باند برشي عاج

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، پاسداران، نيستان دهم، پلاك 4، دانشگاه آزاد اسلامي، بخش ترميمي
 
چکیده: 

سابقه و هدف: ريز نشت و استحکام باند برشي دو چالش بزرگ در ترميم هاي کامپوزيتي بوده و با توجه به وجود تناقض در نتايج استحکام سه نوع از باندينگ هاي خود اچ شونده و برخي کاستي ها در مطالعات قبلي، اين مطالعه با هدف مقايسه سه نوع باندينگ  Prompt L-pop, -AdheSEو SE bond از نظر استحکام باند برشي و ريزنشت در حفرات کامپوزيتي به صورت آزمايشگاهي انجام شد.
مواد و روش ها: اين تحقيق به روش تجربي بر روي 60 دندان پرمولر انسان انجام شد. (30 دندان جهت ريزنشت و 30 دندان جهت استحکام باند برشي). در سطح با كال دندانها حفرات كلاس
V با ابعاد 2 ميلي متر، عمق 3 ميلي متر، طول 2 ميلي متر، عرض و بول 0.5 ميلي متر در مارژين هاي مينايي تهيه شد. لبه مارژين ژنژيوالي بر روي سمان و يك ميليمتر زيرCEJ  و لبه اكلوزال بر روي مينا قرار گرفت. نمونه ها بطور تصادفي به 3 گروه 10 تايي تقسيم شدند: در گروه A از باندينگ,SE bond (Kuraray Japan)  در گروه B از Prompt L-pop (3M ESPE, USA) و در گروه C ازAdheSE (Vivadent Liechtenstein)  استفاده شد و تمامي نمونه ها با کامپوزيت Z100 (3M, ESPE, USA) ترميم شدند. در 30 نمونه جهت مقايسه استحکام باند برشي، سطوح اکلوزال هر دندان با ديسک الماسي(Diatec,Germany)  به قطر 0.2 ميلي متر از 1 ميلي متر زير شيار مرکزي قطع وتيوب هاي کامپوزيتي بر روي سطح عاج با استفاده از باندينگ هاي مذکور، باند شدند. ميزان استحکام باند با دستگاه zwick (roel, Germany) و ميزان ريزنشت با استريو ميکروسکوپ به روش استاندارد اندازه گيري شد. ميزان ريز نشست در سه نوع باندينگ و در دو لبه اكلوزال و ژنژيوال با آزمون  Kruskalwallisو mann-U-whitney و ميزان استحكام باند برشي در سه گروه با آزمون ANOVA و مقايسه چندگانه Tukey مورد قضاوت آماري قرار گرفتند.
يافته ها: مقايسه ميزان ريز نشت در سه گروه نشان داد که کمترين ريزنشت مربوط به
(1±0.75) SE bond و سپس  (1.8±1.76) AdheSE و بيشترين ميزان ريزنشت مربوط به (2.15±1.15) Prompt-L-pop  بود و اين اختلاف به لحاظ آماري معني دار بود(p<0.005) . مقايسه ميزان استحکام باند برشي نمونه ها نشان داد که بيشترين ميزان استحکام مربوط به نمونه SEbond بوده و دو گروه ديگر تقريبا مشابه بودند. ميزان اختلاف استحکام باند برشي به لحاظ آماري معني داربود(p<0001) . اين اختلاف در گروه SEbond حدود 65% بيشتر از باند گروه AdheSE و 68% بيشتر از گروه P-L-P بوده و ميزان استحکام باند برشي AdheSE و P-L-P مشابه بود.
نتيجه گيري: با توجه به محدوديت هاي اين مطالعه در بين باندينگ هاي مورد استفاده در اين تحقيق SE bondse داراي بيشترين استحکام باند برشي و کمترين ميزان ريز نشت بود.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 290
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی