5 SID.ir | نماد و جايگاه آن در بلاغت فارسي

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 
نماد و جايگاه آن در بلاغت فارسي
 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

ساختار سنتي بلاغت فارسي محدوديت هايي دارد که اصلاح و بازنگري را در آن ضروري مي نمايد. متقدمان معمولا بلاغت را به سه حوزه معاني، بيان و بديع تقسيم کرده اند و هريک از آن ها را به بخش هايي محدود ساخته و تعاريفي براي آن ها ارايه داده اند. متاخرين علماي بلاغت نيز اغلب از آنان پيروي کرده اند و همين تقسيم بندي و تعاريف را پذيرفته اند. کاربرد اين تقسيم بندي و مصداق يابي آن در آثار مختلف ادبي با مشکلات و محدوديت هايي روبه روست و در اين آثار، نمونه ها و مواردي ديده مي شود که در ساختار و دسته بندي هاي سنتي جاي نمي گيرد و نيازمند حوزه ها و دسته هاي جديدي است که لزوم بازنگري در علم بلاغت را يادآور مي شود. يکي از موضوعاتي که در اين زمينه کارآمد و کارساز است، مشخص کردن جايگاه نماد در بلاغت و ارايه تعريفي مناسب با اين حوزه، براي آن است. نماد و نمادگرايي همان گونه که در اسطوره شناسي، روان کاوي، هنر، جامعه شناسي، عرفان و ساير حوزه ها تعريف شده و تحولات زيادي ايجاد کرده است، در بلاغت نيز مي تواند موجب دگرگوني هاي زيادي شود و بستري مناسب براي پژوهش هاي جديد شود و پويايي و تحرک خاصي در اين علم به وجود آورد. در اين مقاله، نماد به عنوان يکي از صورت هاي بيان که فراتر از صور خيال قرار مي گيرد، تعريف شده و جايگاه آن در حوزه بيان به عنوان صورت تجلي مشخص مي گردد. همچنين به جايگاه آن در علم معاني به عنوان صورتي فراتر از حقيقت و مجاز و فراتر از ايجاز و اطناب اشاره مي شود.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 297
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی