برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
بهار 1387 , دوره  5 , شماره  1 ; از صفحه 47 تا صفحه 54 .
 
عنوان مقاله: 

تعيين مناسب ترين الگوي توزيع تنش در روشهاي فيكاسيون توسط پلاك قابل جذب پس از جراحي BSSRO به كمك FEA

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* بخش جراحی فک و صورت، واحد دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی
 
چکیده: 

سابقه و هدف: امروزه به دليل عوارض ناشي از فيكساسيون بوسيله پيچ و پلاك هاي تيتانيومي در جراحي (finite element analysis) BSSRO استفاده از پليمرهاي قابل جذب به عنوان جايگزين مناسب مطرح شده است. از آنجايي كه تحقيقات انجام شده در اين زمينه كافي نبوده لزوم انجام اين مطالعه به روش اجرا محدود (FEA) مشخص مي گردد.
مواد و روش ها: اين مطالعه به روش تجربي – آزمايشگاهي بر روي مدل بازسازي شده از فك پايين انسان در محيط نرم افزار
ANsys و CATIA انجام شد. خط استئوتومي در جراحي BSSRO بر روي مدل ساخته شده اعمال گرديد. سپس بارگذاري هم جهت با نيروي اكلوژن و تحت نيروهاي 75 نيوتن و 135 نيوتن و 600 نيوتن صورت گرفت. الگوي توزيع تنش در فيكساسيون توسط ميني پليت قابل جذب چهارسوراخه، ميني پليت قابل جذب دوسوراخه و Parallel Miniplate توسط نرم افزار ANsys مورد مقايسه و آناليز غيرخطي مكانيكي قرار گرفته.
يافته ها: در بين روشهاي مدل سازي شده فيكساسيون توسط پارالل ميني پليت حداكثر استحكام اوليه را دارا مي باشد. روش پلاك چهارسوراخه قابل جذب نيز مي تواند ضمن تامين استحكام كافي، تروما و هزينه كمتري را هم به بيمار وارد نمايد. روش پلاك دوسوراخه قابل جذب تحت نيروي 600 نيوتن نمي تواند استحكام موردنياز را تامين نمايد
.
نتيجه گيري: پيچ و پلاك هاي قابل جذب با تركيب پليمري: پلي گلايكوليك اسيد و
D و L پلي لاكتيد اسيد مي توانند استحكام اوليه قابل قبولي را در جراحي BSSRO تامين نمايند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 106
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی