3 SID.ir | بررسي عوامل اشتباه تشخيصي بيماران دو قطبي نوع يک در روانپزشکان (چكيده دهمين همايش پياپي ساليانه انجمن علمي روانپزشكان ايران)

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي عوامل اشتباه تشخيصي بيماران دو قطبي نوع يک در روانپزشکان (چكيده دهمين همايش پياپي ساليانه انجمن علمي روانپزشكان ايران)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
 
چکیده: 

هدف: از آنجا که تشخيص اشتباه اختلال خلقي دو قطبي مي تواند پيامد هاي شديدي داشته باشد، در اين نوشتار علت اشتباه تشخيصي بيماران دو قطبي در روانپزشکان بررسي شده است.
روش: پرسش نامه اي به شرکت کنندگان در همايش ساليانه سال
1388 ارایه شد و در آن خواسته شد تشخيص خود را بر پايه معيار هاي تشخيصي DSM براي بيماري که در پرسش نامه ارایه شده مطرح کنند. چهار نسخه از بيماري دو قطبي نوع يک ساخته شد. جفت اول به صورت وجود يا عدم وجود توهم و جفت دوم به صورت وجود يا عدم وجود کاهش نياز به خواب بود؛ به طوريکه وجود يا عدم وجود توهم يا اختلال خواب تاثيري بر روي تشخيص نداشته است.
يافته ها: دو فرم از بيمار که توهم نداشتند و از نظر خواب با هم تفاوت داشتند تفاوت معناداري در تشخيص نداشتند؛ ولي در دو فرم ديگر که کاهش نياز به خواب داشته، در گروهي که با بيمار داراي توهم روبرو شدند، تشخيص درست، بيشتر مطرح شد
.(p<0.05)  در گروهي که بيماران کاهش خواب بدون علايم سايکوتيک داشتند، اختلال خلقي دو قطبي نوع يک کمتر مطرح گرديد تا گروهي که عدم کاهش خواب با علايم سايکوتيک.(p<0.001)  گروهي که بيمار کاهش نياز به خواب با توهم داشت در مقايسه با گروهي که عدم کاهش نياز به خواب با توهم وجود داشت، تفاوت معناداري در بين دو گروه از نظر پاسخ درست بيشتر ديده نشد.
نتيجه گيري: وجود توهم احتمال تشخيص را در بيماران دو قطبي نوع يک افزايش مي دهد؛ در حاليکه اختلال خواب در اين زمينه براي افتراق مناسب با ساير تشخيص ها مورد توجه روانپزشکان نيست
.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 0
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی