برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
بهار 1390 , دوره  20 , شماره  77 ; از صفحه 55 تا صفحه 60 .
 
عنوان مقاله: 

مقايسه بين روش کلاسيک برون گرايي توام با خميدگي با روش درون گرداني در جا اندازي نيمه در رفتگي سر راديوس در کودکان زير 7 سال

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* رشت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان پورسینا
 
چکیده: 

مقدمه: نيمه در رفتگي سر راديوس از علل شايع مراجعه کودکان زير 7 سال به مرکز اورژانس در اثر کشيدن مچ دست آن ها توسط والدين است. مقايسه اي بين شيوه جا اندازي سوپينيشن مچ دست همراه با فلکشن آرنج به عنوان روش متداول با روش هيپرپرونيشن در جا اندازي نيمه در رفتگي سر راديوس (آرنج کشيده شد).
هدف: مقايسه بين روش کلاسيک برون گرايي توام با خميدگي در جا اندازي نيمه در
رفتگي سر راديوس در کودکان زير 7 سال مراجعه کننده به بيمارستان پورسينا بين سال هاي 1382 تا1387 .
مواد و روش ها: اين مطالعه کارآزمايي باليني تصادفي است که کودکان بين سنين 1-7 سال که به دليل تشخيص باليني آرنج کشيده شده بين سال هاي 1382 تا 1387 به اورژانس ارتوپدي بيمارستان پورسينا مراجعه کرده بودند بررسي شدند. بيماران به طور تصادفي تحت درمان با يکي از دو شيوه مذکور قرار گرفتند و هر 5 دقيقه از نظر برگشت عملکرد اندام تحت معاينه قرار گرفتند. روش اوليه بعد از 15 دقيقه، اگر عملکرد اندام باز نگشته بود، تکرار شد. عدم موفقيت درمان، 30 دقيقه پس از تلاش اوليه، منجر به تغيير روش جا اندازي به روش ديگر مي شد. روش جايگزين 15 دقيقه بعد در صورت عدم موفقيت تکرار و اگر هر دو روش ناموفق بود، آنگاه راديوگرافي آرنج از نظر وجود آسيب هاي ديگر انجام مي شد. پس از جمع آوري داده ها، تحليل آماري با کمک آزمون هاي کاي اسکوئر و تي-تست با کمک نرم افزار SPSS نسخه 16 انجام گرديد.
نتايج: از 110 بيمار واجد شرايط با ميانگين سني1.51 ±4.05 سال، 58 بيمار (1.41±3.91 سال) به روش اول (SF) و 52 بيمار (1.62±4.21 سال) به روش دوم (HP) تحت درمان قرار گرفتند(p=0.31) . %62.7 از بيماران پسر و مابقي %37.3 دختر بودند. در 47 بيمار (%90.4) از 52 بيماري که تحت درمان با (HP) قرار گرفتند، جا اندازي در همان تلاش اول موفقيت آميز بود. درحالي که در مورد SF اين رقم 46 بيمار (%79.3) از 58 بيمار بود(p=0.11) . در پنج بيمار گروه (HP) نياز به سعي مجدد بود درحالي که اين تعداد در گروه 12 SF مورد بود. درمان به روش هيپرپرونيشن(HP)  در 100 درصد بيماران موفقيت آميز بود؛ در حالي که اين مقدار در گروه SF،  %87.9مورد بود. در نتيجه مشخص شد که ميزان موفقيت کلي روش  HP برتري معني داري نسبت به روش SF دارد(p=0.006) .
نتيجه گيري: در جا اندازي نيمه در رفتگي سر راديوس (آرنج کشيده شده)، روش هيپر پرونيشن در مقايسه با سوپينيشن-فلکشن موفقيت آميزتر است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

اسدی، ک.، و مردانی کیوی، م. (1390). مقایسه بین روش کلاسیک برون گرایی توام با خمیدگی با روش درون گردانی در جا اندازی نیمه در رفتگی سر رادیوس در کودکان زیر 7 سال. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان, 20(77), 55-60. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=122612



Vancouver : کپی

اسدی کامران‌، مردانی کیوی محسن. مقایسه بین روش کلاسیک برون گرایی توام با خمیدگی با روش درون گردانی در جا اندازی نیمه در رفتگی سر رادیوس در کودکان زیر 7 سال. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 1390 [cited 2021May10];20(77):55-60. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=122612



IEEE : کپی

اسدی، ک.، مردانی کیوی، م.، 1390. مقایسه بین روش کلاسیک برون گرایی توام با خمیدگی با روش درون گردانی در جا اندازی نیمه در رفتگی سر رادیوس در کودکان زیر 7 سال. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان, [online] 20(77), pp.55-60. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=122612.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 38 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی