4 SID.ir | مقايسه اثرات HMG و متفورمين همراه با HMG با دوز پايين در افراد مبتلا به PCOS مقاوم به كلوميفن سيترات
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

مقايسه اثرات HMG و متفورمين همراه با HMG با دوز پايين در افراد مبتلا به PCOS مقاوم به كلوميفن سيترات

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه زنان و زایمان، مرکز ناباروری و IVF فاطمه‌الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی وخدمات بهداشتی درمانی بابل، بابل، ایران
 
چکیده: 

سندرم تخمدان پلي‌كيستيك (PCOS) از بيماريهاي شايع است كه با اختلال تخمك‌گذاري و ناباروري همره مي‌باشد. شيوع اختلال تخمك‌گذاري در جامعه عمومي 40% گزارش شده است. اولين قدم در درمان PCO كاهش وزن و پس از آن درمان دارويي است. كلوميفن سيترات اولين دارو براي القاي تخمك‌گذاري است؛ ولي با توجه به مقاومت بعضعي از بيماران به كلوميفن، براي درمان بيماران از روشهاي ديگر استفاده مي‌كنند. اين مطالعه جهت ارزيابي اثر متفورمني روي تحريك تخمدان همراه با استفاده از دوز پايين HMG در بيماران مبتلا به PCOS مقاوم به كلوميفن انجام گرفت. 34 بيمار مقاوم به كلوميفن به طور تصادفي يك در ميان به دو گروه مساوي تقسيم شدند. 17 بيمار، متفورمين همراه با HMG  دريافت نمودند (گروه .(A به 17 بيمار ديگر فقط HMG داده شد (گروه .(B قبل از تجويز متفورمين، بيماران تحت بررسي هورموني و GTT قرار گرفتند. متفورمين به ميزان 500 ميلي‌گرم سه بار در روز تجويز شد. سپس ماه بعد HMG به بيماران تزريق گرديد. پاسخ به درمان براساس تعداد و ميزان رشد مناسب فوليكولي (18-16 ميلي‌متر) وميزان باروري ارزيابي شد. هر دو گروه به يك ميزان تحت تحريك تخمك‌گذاري قرار گرفتند و در طول يك سيكل با هم مقايسه شدند. يافته‌ها با استفاده از آزمونهاي آماري T-test و Chi-Square آناليز شد. براساس نتايج اين مطالعه در گروه A به طور متوسط در هر فرد 2.4±1.9  و در گروه دوم به طور متوسط 4/1±3/1 فوليکول رشد مناسب داشت. همچنين در گروه A بطور متوسط طول تحريک4/1±5/10 روز (P=0.77) و در گروه B مدت زمان تحريک 4/1±(P=0.17) 10 بود. بين دو گروه از نظر روزهاي تحريك، تعداد آمپول‌هاي مصرفي و تعداد فوليكول‌هاي رشد كرده اختلاف آماري معني‌داري وجود نداشت. ميزان حاملگي در گروه A،29/4%  و در گروه B، 11/8% بود كه اين اختلاف معني‌دار نبود. در گروه A،4  بيمار هيپرانسولينمي داشتند كه همگي داراي رشد فوليكولي مناسب بودند؛ ولي در گروه B، 5 بيمار هيپرانسولينمي و يك نفر رشد فوليكولي مناسب داشتند. در نتيجه مي‌توان گفت متفورمين هميشه نمي‌تواند در همه بيماران PCOS مقاوم به كلوميفن مفيد باشد و توصيه مي‌شود از آن در بيماران هيپرانسولينمي مقاوم به كلوميفن استفاده شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 338
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی