برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي تاثير تجويز همزمان ويتامين C و وارفارين بر مسيرهاي انعقادي خون موش صحرايي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* بخش کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز
 
چکیده: 

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر تعيين تغييرات مدت زمان مسيرهاي انعقادي بعد از تجويز همزمان وارفارين و ويتامين C بود.
روش بررسي: به منظور انجام اين تحقيق 50 سر موش صحرايي نژاد ويستار انتخاب شدند. به جز گروه کنترل 4 گروه موش به عنوان گروههاي آزمايش انتخاب شدند. يک گروه از موشها براي تجويز وارفارين به مدت 10 روز و گروه ديگر براي تجويز همزمان وارفارين و ويتامين
C به مدت 10 روز انتخاب گرديدند. وارفارين و ويتامين C از راه خوراکي تجويز شد. دو گروه باقي مانده نيز به همين شکل اما براي مدت 20 روز دارو درماني شدند. بعد از پايان 10 و 20 روز از هر کدام از گروه هاي مربوطه خونگيري و پارامترهاي PTT, PT،BT  و CT مورد سنجش قرار گرفتند.
نتايج: در دوز تجويزي مصرف ويتامين
C سبب کاهش زمان هاي  PTTوPT  در روز تجويز شده است. زمان PTT و PT در مقايسه با گروه دريافت کننده وارفارين (به مدت 20 روز) کاهش معني داري نشان مي دهد. در دوز تجويزي، در روز دهم، ميانگين مدت زمان هاي  PTTو PT در گروه دريافت کننده وارفارين، به تنهايي کمتر از ميانگين PT و PTT در گروه دريافت کننده وارفارين و ويتامين C مي باشد. اما در مورد زمان سيلان اين مدت زمان ها در گروه دريافت کننده وارفارين و ويتامين C در مقايسه با گروه دريافت کننده وارفارين به تنهايي بطور معني داري کمتر مي باشد (P<0.05).
نتيجه گيري: مصرف بيست روزه ويتامين C سبب کاهش ميانگين زمان پروترومبين و ترومبوپلاستين نسبي در گروه دريافت کننده وارفارين و ويتامين C شده است. از اين رو تاثير ويتامين C بر انعقاد خون مي تواند مشابه تاثير ويتامينK  باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 478
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی