5 SID.ir | زمان در شعر حافظ
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

زمان در شعر حافظ

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه شهرکرد
 
چکیده: 

يکي از جنبه هاي فلسفي شعر حافظ، شيوه استفاده او از مقوله هاي مختلف زمان و تصرف شاعرانه وي در آن است. از منظر فلسفه هنر، شعر از جمله هنرهايي است که در زمان، اجرا (خوانده) مي شود و اجراي آن به گونه اي است که زمان حال درآن محور قرار مي گيرد. با توجه به اينکه در شعر دو افق گذشته و حال با يکديگر تلاقي پيدا مي کنند، بر اثر آن، نوعي زمان به وجود مي آيد که مي توان آن را زمان جهان متن يا زمان دراماتيک ناميد. اين نوع زمان در شعر يا متن ادبي هست، اما هنر حافظ در اين است که وجود آن را با در هم آميختن زمانها برجسته مي کند و آن را فراروي خواننده مي آورد. حافظ نسبيت زمان و محدوديت زبان را در دلالت بر زمان واقعي با تمهيدات مختلف برجسته مي کند و تا جايي که ظرفيت شهر اجازه مي دهد، از همه انواع زمان در شعر خود استفاده مي کند، به طور کلي، مي توان گفت نحوه رويکرد حافظ نسبت به زمان، يکي از ويژگي هاي سبک شناختي شعر او را تشکيل مي دهد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 299
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی