برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
1383 , دوره  17 , شماره  2 (مسلسل 39) ; از صفحه 87 تا صفحه 94 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي ميزان كارايي پرتونگاري پري ‌اپيكال براي تشخيص تحليل اپيكال ريشه دندان (مطالعه بافت ‌شناسي)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، خیابان انقلاب اسلامی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده دندانپزشکی، گروه آموزشی رادیولوژی دهان و فک و صورت
 
چکیده: 

بيان مساله: يكي از ضايعات دنداني كه معمولا با استفاده از كليشه هاي پري اپيكال تشخيص داده مي شود، تحليل اپيكالي ريشه دندان مي باشد. تشخيص وجود و مقدار اين عارضه مي تواند در نحوه درمان ريشه و پيش آگهي درمان تاثيرگذار باشد.
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي ميزان كارايي پرتونگاري پري اپيكال در تشخيص تحليل اپيكالي ريشه انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي (In-vitro) 60 دندان كه قبل از خارج شدن، از آنها پرتونگاري تهيه شده بود، مورد مطالعه بافت شناسي قرار گرفتند و نتيجه بررسيهاي پرتوشناختي و بافت شناختي از نظر وجود و شدت تحليل اپيكالي ريشه با استفاده از آزمون تعميم يافته فيشر با يكديگر مقايسه شدند.
يافته ها: نتايج اين مطالعه اختلاف معني داري را بين دو روش پرتوشناختي و بافت شناسي نشان داد (0003/0 P=). تنها در 33/53% از موارد ارزيابي اين دو روش با يكديگر منطبق بودند كه از اين تعداد 23% واجد تحليل ريشه بودند. عدم هماهنگي در 46% از موارد مشاهده شد؛ همچنين هيچ گونه اختلافي بين شيوع تحليل اپيكالي در دندانهاي فك بالا و پايين وجود نداشت (233/0 P=). ميزان حساسيت پرتونگاري پري اپيكال در تشخيص تحليل اپيكال ريشه در اين تحقيق 3/57 % تعيين شد.
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين مطالعه، به نظر مي رسد تكنيك پري اپيكال براي تشخيص تحليل اپيكالي ريشه دندان، از كارايي مطلوبي برخوردار نمي باشد و لازم است محدوديت آن مورد توجه قرار گيرد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 94
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی