برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

شکستگي پروگزيمال تي بيا: مقايسه بين ثابت کردن با پلاک LCP با پلاک «T باترس»

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مشهد، خیابان احمد آباد، بیمارستان قائم، دفتر گروه ارتوپدی
 
چکیده: 

مقدمه: شکستگي هاي پروگزيمال تي بيا غالبا شکستگي هاي پيچيده هستند و عوارض زيادي دارند. هدف از اين تحقيق، بررسي استفاده از سيستم پلاک گذاري «قفل شونده» (LCP) در تثبيت داخلي شکستگي هاي پروگزيمال ساق و مقايسه آن با روش پلاک « T باترس» (T_buttress) است.
موارد و روش ها: مطالعه روش مورد- شاهدي و آينده نگر انجام شد. از  62بيمار 51) مرد و  11زن) که با شکستگي پروگزيمال ساق به مرکز تروماي دانشگاه علوم پزشکي مشهد مراجعه نمودند،  35بيمار با پلاک T و  27بيمار با پلاک «قفل شونده» تحت عمل جراحي تثبيت داخلي قرار گرفتند. بيماران به مدت زمان ميانگين 24 ماه 18-36) ماه) تحت پيگيري کلينکي و پرتو نگاري قرار گرفتند.
يافته ها: در گروه LCP، 3 مورد محدوديت حرکت در زانو، 1 مورد بد جوش خوردگي و  1مورد عفونت ديده شد و همگي جوش خوردند. در گروه پلاک T، 4 مورد محدوديت حرکت زانو، 6 مورد «بدجوش خوردن»،  2مورد جوش نخوردن و 4 مورد عفونت مشاهده شد. بنابراين محدوديت حرکت مفصل زانو در هر دو حالت وجود داشت، ليکن عفونت و بدجوش خوردن در ثابت کردن با پلاک  Tشايع تر بود.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد در شکستگي هاي پروگزيمال ساق، ثابت کردن به روش پلاک گذاري  LCPنسبت به پلاک T، محکم تر و با آسيب کمتر بافت استخواني همراه است؛ و عوارض بعد از عمل در اين بيماران کمتر از بيماران عمل شده با پلاک  Tمي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 194
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی