5 SID.ir | آسيب شناسي ضايعات دهاني در اهواز طي سال هاي 82-1373
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

آسيب شناسي ضايعات دهاني در اهواز طي سال هاي 82-1373

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* اهواز، بیمارستان امام خمینی (ره)، گروه پوست
 
چکیده: 

زمينه و هدف: تشخيص ضايعات دهاني ممكن است، بسيار مشكل تر از ضايعات پوستي باشد، زيرا احتمال ديده شدن ضايعات دهاني كمتر بوده و از طرفي تفاوت رنگ چنداني با مخاط اطراف خود ايجاد نمي كند. انجام يك تشخيص صحيح ضروري است، چرا كه درمان هر يك از موارد ممكن است، با يكديگر فرق داشته باشند و نيز پيش آگهي آنها با يكديگر به ميزان زيادي متفاوت مي باشد. هدف از اين مطالعه تعيين آسيب شناسي انواع ضايعات دهاني در مراجعه كنندگان به بخش آسيب شناسي بيمارستان امام خميني (ره) اهواز در طي سال هاي 1373 تا پايان 1383 بود.
روش بررسي: اين مطالعه توصيفي مقطعي گذشته نگر روي 558 نمونه آسيب شناسي انواع ضايعات دهاني مراجعه كنندگان به بخش آسيب شناسي بيمارستان امام خميني (ره) اهواز در طي سال هاي 1373 تا پايان سال 1383 انجام گرفت.
يافته ها: شيوع ضايعات در زنان بيشتر از مردان بود. اغلب ضايعات خوش خيم بودند و بيشترين رده سني درگير 30-20 ساله بودند. در حالي كه كمترين تعداد نمونه مربوط به سن كمتر از 10 سال بود. بيشترين محل بروز ضايعه در لب تحتاني و كمترين محل بروز در گوشه دهان بود. شايع ترين تومور بدخيم اسكواموسل كارسينوما و نادرترين نوع بدخيمي ملانوم بدخيم بود كه همه بر روي لب تحتاني بودند.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه ضايعات خوش خيم مخاط دهان در زنان بيشتر از مردان است. فراواني درگيري لب تحتاني با ساير مطالعات مشابهت داشت. اسكواموسل كارسينوما
(SCC) همانند نتايج ساير مطالعات، شايع ترين تومور بدخيم بود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 122
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی