3 SID.ir | تاثير تزريق درون هيپوکمپي DPN (آگونيست اختصاصي گيرنده بتا استراديول) بر حافظه و يادگيري اجتنابي غير فعال در موش صحرايي
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تاثير تزريق درون هيپوکمپي DPN (آگونيست اختصاصي گيرنده بتا استراديول) بر حافظه و يادگيري اجتنابي غير فعال در موش صحرايي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، انستیتو پاستور، تهران
 
چکیده: 

مقدمه: نوروهورمون ها همانند تستوسترون و استراديول نقش مهمي در يادگيري و حافظه بر عهده دارند. هيپوکامپ نيز بطور اساسي در يادگيري و حافظه دخالت دارد و بعنوان اندام هدف براي عملکردهاي استراديول شناخته شده است. گيرنده هاي استروژني (ERs) بطور متراکم در ناحيه CA1 هيپوکامپ رت بيان مي شوند و تاثيرات استراديول بر يادگيري و حافظه را ميانجي گري مي کنند. گيرنده هاي استروژن متعلق به خانواده فاکتورهاي رونويسي، فوق خانواده گيرنده هاي هسته اي، هستند و به دو نوع a و b تقسيم مي شوند. در اين مطالعه، تاثير آگونيست اختصاصي ERb، diarylpropionitrile، (DPN) بر يادگيري اجتنابي غير فعال در رت هاي نر بالغ در دستگاه اجتنابي غير فعال مورد بررسي قرار گرفته است.
روش ها: رت هاي نر بالغ بطور دو طرفه در ناحيه
CA1 هيپوکامپ کانول گذاري شدند در گروه کنترل (dimethyl sulfoxide) DMSO خالص و در گروه تجربي دوزهاي 0.2 و 0.5 و 1 ميکروگرم DPN حل شده در 0.5 ميکروليتر DMSO تهيه شد و 30 دقيقه قبل از آموزش در دستگاه اجتنابي غير فعال به آنها تزريق شد.
يافته ها: نتايج نشان دادند که تزريق دوزهاي
0.5 و 1 ميکروگرم DPN قبل از آموزش در ناحيه CA1، بطور معني داري زمان تاخير در ورود به اتاق تاريک را کاهش مي دهند و موجب افزايش مدت زمان حضور در اتاق تاريک مي شوند (P<0.01).
نتيجه گيري: اين اطلاعات پيشنهاد مي کنند که تزريق
DPN در ناحيه CA1 باعث تخريب يادگيري و حافظه مي شود. پس گيرنده بتاي استراديول نقش مهمي در يادگيري و حافظه اجتنابي غير فعال بر عهده دارد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 124
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی