4 SID.ir | پتانسيل بروز آسيب ليگامنت متقاطع - قدامي در بين زنان و مردان حين فرود آمدن با توجه به عملکرد کينماتيکي مفصل زانو
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

پتانسيل بروز آسيب ليگامنت متقاطع - قدامي در بين زنان و مردان حين فرود آمدن با توجه به عملکرد کينماتيکي مفصل زانو

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت معلم تهران
 
چکیده: 

آسيب ليگامنت متقاطع قدامي  (ACL)يکي از شايع ترين آسيب هاي زانو در فعاليت هاي ورزشي است که ميزان شيوع آن با توجه به عامل جنسيت مورد بحث و بررسي است. در خصوص پتانسيل بروز آسيب ACL در بين زنان و مردان در کنار تفاوت هاي آناتوميکي و فيزيولوژيکي که در تحقيقات قبلي به آن اشاره شده است، نتايج مطالعات در بررسي تفاوت مکانيک حرکت زانو اختلاف نظر را نشان مي دهد. هدف از انجام اين تحقيق بررسي پتانسيل بروز آسيب ACL در بين مردان و زنان حين فرود آمدن با توجه به عملکرد کينماتيکي مفصل زانو بود. هشت مرد با ميانگين قد: 179.18±7.47 وزن: 67.96±13.22 و سن: 21.50±1.41 و هشت زن دانشجوي تربيت بدني و علوم ورزشي با ميانگين قد: 162±3.19، وزن: 59.31±3.26 و سن: 21.00±1.30 به عنوان آزمودني در اين تحقيق شرکت کردند. اطلاعات مربوط به تغييرات وضعيت سه بعدي مفصل زانو حين اجراي حرکت فرود از زمان تماس پا با زمين تا رسيدن زانو به حداکثر فلکشن از سکويي که 40 سانتي متر از زمين فاصله داشت، جمع آوري شد. با توجه به اطلاعات مذکور پارامترهاي زاويه و شتاب مفصل زانو در سه صفحه حرکتي و در دو لحظه تماس پا با زمين و رسيدن زانو به حداکثر فلکشن مورد بررسي قرار گرفت. از آزمون تي مستقل براي تعيين تفاوت جنسيت در عملکرد کينماتيکي مفصل زانو استفاده شد. زنان در مقايسه با مردان در لحظه تماس پا با زمين (%22) و رسيدن زانو به حداکثر فلکشن (%24) به طور معني داري زاويه فلکشن زانوي کمتري نشان دادند. همچنين زنان شتاب زانوي بيشتري (%19) در صفحه ساجيتال در زمان رسيدن زانو به حداکثر فلکشن نسبت به مردان را به خود اختصاص دادند. کاهش فلکشن زانو در زنان هنگام فرود از نظر مکانيکي بازدارنده همسترينگ در مقابل نيروهاي قدامي است و در نتيجه ACL را تحت استرس بيشتري قرار مي دهد. در خصوص شتاب بيشتر مفصل زانو در زنان، با استفاده از قانون دوم نيوتن، مشاهده شتاب بيشتر در محور جلويي - عقبي در زانو را به بالاتر بودن اعمال نيروي وارد شده مي توان مرتبط دانست. از اين رو در شرايطي که در حرکت قدامي زانو نيروي بيشتري اعمال شود، به مکانيسم هايي همچون ACL  که نقش کنترل حرکت رو به جلو در زانو را دارند، فشار بيشتري وارد مي شود. نتيجه گيري نهايي اينکه زنان در حرکت فرود آمدن الگوي حرکت زانوي متفاوتي دارند که افزايش بار بر تيگامنت متقاطع قدامي را موجب گرديده و پتانسيل آسيب بيشتر را فراهم مي نمايد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 181
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی