برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

تاثير استرس مزمن در مادران باردار بر پاسخگويي به مورفين در موشهاي كوچك آزمايشگاهي به روش حساسيت رفتاري

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* خرم آباد، سازمان آموزش و پرورش استان لرستان
 
چکیده: 

مقدمه: مكانيسم هايي كه زمينه ساز تمايل افراد به مصرف مورفين هستند هنوز به درستي شناخته نشده اند. طي تحقيقات گذشته مشخص شده است كه تمايل افراد به مصرف مواد مخدر در هنگام استرس يا بعد از آن افزايش مي يابد. در اين تحقيق ما با استفاده از استرس بي حركتي كه نوعي از استرس رواني مي باشد، تغيير تمايل نسل دوم را به مورفين با استفاده از روش القا حساسيت رفتاري مورد بررسي قرار داديم.
مواد و روش ها: اين پژوهش از نوع تجربي مداخله گر بود. كه ابتدا موشهاي كوچك آزمايشگاهي نر و ماده با هم جفت شدند. پس از حصول اطمينان از باردار بودن موش هاي ماده، به آنان توسط دستگاه مخصوصي تا زمان زايمان استرس داده شد. سر تعدادي از جنين ها جهت بررسي هاي بافت شناسي برش داده شد. پس از رسيدن بقيه جنين ها به سن بلوغ، حيوانات به منظور مشخص نمودن ترجيح چپ و راست توسط ماز- تي شكل (T-Maze) مورد بررسي قرار گرفته و با گروه كنترل مقايسه شدند. به منظور تعيين اثر بخشي تجويز حاد مورفين، 5 گروه حيوان استرس ديده و 5 گروه حيوان گروه استرس نديده، انتخاب شدند. حيوانات هر دو گروه به گروههاي كنترل (بدون تزريق)، سالين، مورفين1mg/kg ، مورفين 10mg/kg و مورفين 50mg/kg تقسيم شدند. كه پس از تزريق توسط دستگاه (Open Field) مورد آزمايش حركت سنجي قرار گرفتند. گروههاي گفته شده در آزمايش قبلي 48 ساعت پس از تجربه اول به وسيله تجويز مورفين 1mg/kg به منظور تعيين حساسيت القا شده توسط تجويز قبلي مورفين، مجددا مورد آزمايش حركت سنجي قرار گرفتند.
يافته ها: يافته ها نشان داد كه ضخامت قشر ناحيه فرونتال در گروه استرس ديده بسيار كمتر از گروه كنترل بود (P<0.01). هم چنين ميزان راست برتري در موشهاي نر گروهي كه مادرانشان استرس ديده اند بسيار كم وراست برتري در موش هاي ماده اين گروه زياد بود (P<0.001) در مورد موش هاي نر و (P<0.01) در مورد موش هاي ماده، تجويز مورفين در گروه آزمايش در دوز كم بي اثر و در دوز زياد باعث القا فعاليت حركتي گرديد اما اين فعاليت حركتي از نظر مقدار بسيار كمتر از گروه كنترل موجود بود. تجويز دوز كم مورفين (1mg/kg) در گروههاي استرس ديده باعث القا فعاليت حركتي شد كه اين فعاليت در دوز 50mg/kg آن از نظر آماري معني دار بود.
بحث و نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه القا يك استرس رواني نسبتا خفيف (بي حركتي كوتاه مدت) توانست باعث بروز تغييرات عمده اي اولا در مغز جنين، ثانيا در ترجيح چپ و راست و ثالثا در پاسخگويي به مورفين گردد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

نظری، ز.، و صحرایی، ه.، و صدوقی، م. (1387). تاثیر استرس مزمن در مادران باردار بر پاسخگویی به مورفین در موشهای کوچک آزمایشگاهی به روش حساسیت رفتاری. یافته, 10(3 (پیاپی 37)), 47-56. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=88615



Vancouver : کپی

نظری زهرا، صحرایی هدایت، صدوقی مهرانگیز. تاثیر استرس مزمن در مادران باردار بر پاسخگویی به مورفین در موشهای کوچک آزمایشگاهی به روش حساسیت رفتاری. یافته. 1387 [cited 2021October27];10(3 (پیاپی 37)):47-56. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=88615



IEEE : کپی

نظری، ز.، صحرایی، ه.، صدوقی، م.، 1387. تاثیر استرس مزمن در مادران باردار بر پاسخگویی به مورفین در موشهای کوچک آزمایشگاهی به روش حساسیت رفتاری. یافته, [online] 10(3 (پیاپی 37)), pp.47-56. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=88615.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 64 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی