4 SID.ir | اثرات موضعي آنژيوتانسين يك در هسته آميگدال مركزي بر فشارخون شرياني و ضربان قلب در موش صحرايي مبتلا به پرفشاري خون كليوي- عروقي
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

اثرات موضعي آنژيوتانسين يك در هسته آميگدال مركزي بر فشارخون شرياني و ضربان قلب در موش صحرايي مبتلا به پرفشاري خون كليوي- عروقي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* ارومیه، نازلو، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی
 
چکیده: 
پيش زمينه و هدف: مطالعات قبلي نشان داده اند كه القاي پرفشاري خون كليوي- عروقي (2K1C) گلدبلاتي يک کليپ دو کليه موجب حذف اثرات افزاينده فشارخون به دنبال غيير فعال سازي هسته آميگدال مركزي مي گردد. اين مطالعه به منظور بررسي امكان تغيير در سيستم رنين- آنژيوتانسين بافتي در هسته CA آميگدال مرکزي متعاقب القاي پرفشاري خون و ارزيابي پاسخهاي قلبي- عروقي به تزريق آنژيوتانسين يک در آميگدال مركزي انجام شد.
مواد و روش ها: 130 راس موش صحرايي در اين مطالعه مورد استفاده قرار گرفتند. در گروه مورد با نصب گيره نقره اي بر روي شريان كليوي چپ پر فشاري خون
2K1C القا و در گروه شاهد عمل جراحي مشابهي بدون نصب گيره نقره اي انجام شد. هفت هفته بعد كانول گذاري دوطرفه در بالاي آميگدال مرکزي جهت تزريقات انجام گرفت. پس از يك هفته بهبودي از جراحي، با تزريق داخل صفاقي اورتان يک گرم به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن بيهوشي القا و كانول گذاري در شريان راني چپ بمنظور اندازه گيري فشار خون متوسط شرياني و ضربان قلب انجام شد. اثرات تزريق آنژيوتانسين يک در آميگدال مرکزي با دوزهاي پي درپي (10 ميكرومولار، 10 نانومولار و 10 پيكومولار- نيم ميكروليتر)، سالين و پيش درماني با كاپتوپريل (10 µM)، لوزارتان (10 µM) و سارالازين (1 nM) قبل از آنژيوتانسين يک بر ميزان فشار متوسط شرياني و تعداد ضربان قلب در سه گروه كنترل، شاهد و گلدبلاتي اندازه گيري شد.
يافته ها: تزريق دو طرفه دوزهاي پي درپي آنژيوتانسين يک در حيوانات مبتلا به پرفشاري خون
2K1C موجب افزايش معني دار فشار متوسط شرياني و ضربان قلب نسبت به گروه هاي كنترل و شاهد گرديد (P<0.001). پس از پيش درماني با لوزارتان و سارالازين اثرات تزريق آنژيوتانسين يک در تمام گروه ها مهار شد. پيش درماني با كاپتوپريل نيز اثرات تزريق آنژيوتانسين يک را در حيوانات سالم مهار كرد اما در گروه 2K1C اثرات تزريق (10 µM) آنژيوتانسين يک را مهار نكرد.
بحث و نتيجه گيري: اين مطالعه بروز اثرات قلبي عروقي تزريق آنژيوتانسين يک در آميگدال مرکزي و افزايش آن در حيوانات
2K1C را نشان داد. مهار اثرات آنژيوتانسين يک توسط لوزارتان و سارالازين مطرح كننده ميانجي گري گيرنده هاي آنژيوتانسين دو (AngII) و از طرف ديگر مهار اين اثرات توسط كاپتوپريل در حيوانات نرموتنسيو مطرح كننده دخالت آنزيم مبدل آنژيوتانسين در اثرات آنژيوتانسين يک تزريق شده در اين هسته مي باشد و عدم مهار اين اثرات توسط كاپتوپريل در حيوانات 2K1C احتمال افزايش فعاليت آنزيم مبدل آنژيوتانسين و يا ساير آنزيمهاي تبديل كننده آنژيوتانسين يک به آنژيوتانسين دو را مطرح مي كند. نتايج اين تحقيق عملا اثرات قلبي عروقي تزريق آنژيوتانسين يک در آميگدال مركزي و افزايش اين اثرات پس از القاي پرفشاري خون 2K1C را نشان مي دهد.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 134
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی