3 SID.ir | تاثير تزريق مزمن گرلين بر خون سازي در موش بزرگ آزمايشگاهي
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تاثير تزريق مزمن گرلين بر خون سازي در موش بزرگ آزمايشگاهي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* خرم آباد، دانشگاه لرستان، دانشکده دامپزشکی
 
چکیده: 

مقدمه: گرلين پپتيدي حاوي 28 اسيد آمينه است كه عمدتا معده آن را توليد مي کند. بنابراين، مخاط معده منبع اصلي گرلين موجود در گردش خون عمومي است. هورمون هاي كاهنده و افزاينده اشتهاي لپتين و گرلين برخلاف هم عمل مي کنند. بررسي نقش لپتين در خون سازي اندک بوده و با اين حال تا امروز مطلبي در مورد تاثير گرلين بر توليد گلبول هاي قرمز و سفيد خون گزارش نشده است.
هدف: تعيين تاثير گرلين بر خون سازي موش بزرگ آزمايشگاهي.
مواد و روش ها: 28 عدد موش بزرگ آزمايشگاهي از نژاد ويستار تهيه و به طور تصادفي به دو گروه كنترل و درمان تقسيم شدند. براي بررسي تاثير گرلين بر شاخص هاي خوني شامل هماتوكريت، غلظت هموگلوبين، تعداد گويچه هاي قرمز، شاخص هاي گلبولي، آلبومين، پروتئين تام و درصد تفكيكي سلول هاي سفيد خون، 1 نانومول از هورمون در 100 ميكرو ليتر سرم فيزيولوژي به ازاي هر موش در گروه درمان و نيز همين حجم سرم فيزيولوژي به صورت زير جلدي به موش هاي گروه كنترل تزريق شد. نمونه خون 5 و 15 روز پس از آخرين تزريق اخذ و متغيرهاي مذكور اندازه گيري شد.
نتايج: در روز پنجم، درصد هماتوكريت و تعداد گويچه هاي قرمز به طور معني دار افزايش و حجم متوسط گلبولي كاهش يافت
(p<0.05) . با اين حال تفاوت معني دار در ساير متغيرها بوجود نيامد.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه گرلين نه با افزايش اشتها، بلكه به صورت مستقيم با عمل بر مغز استخوان يا غير مستقيم با افزايش آزادسازي هورمون هاي رشد و نيز
ACTH بر روند خون سازي اثر مثبت دارد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 118
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی