برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
زمستان 1386 , دوره  15 , شماره  61 ; از صفحه 71 تا صفحه 78 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي وضعيت سلامت نوزادي در زنان بستري شده با تشخيص حاملگي طول كشيده در زايشگاه دكتر شبيه خواني كاشان در سال 83-82

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* کاشان، دانشکده پرستاری و مامایی، گروه مامایی
 
چکیده: 

زمينه و هدف: طولاني شدن بارداري از جنبه هاي مختلف، سلامت مادر و نوزاد را تحت تاثير قرار مي دهد. اگرچه بسياري از محققين پذيرفته اند كه انجام مداخلات درماني قبل از شروع زايمان ضروري است ولي در مورد نحوه به كارگيري و زمان آن اختلاف نظرهاي فراواني وجود دارد لذا با توجه به شيوع حاملگي طول كشيده مطالعه اي با هدف تعيين و مقايسه وضعيت سلامت نوزادي در زنان بستري شده با تشخيص حاملگي طول كشيده، از ارديبهشت 82 به مدت يك سال، در زايشگاه دكتر شبيه خواني كاشان صورت گرفت.
روش بررسي:
اين پژوهش به روش توصيفي بر روي 450 زن باردار كه سابقه مشكلات طبي يا مامايي نداشته و حداقل، سن حاملگي آنان (بر اساس
LMP يا سونوگرافي زير30 هفته) 40 هفته بوده و جهت ختم حاملگي بستري شده بودند، انجام شد. اين افراد به روش سرشماري نمونه گيري شدند و عواقب نوزادي (سخت زايي، ديسترس جنيني، دفع مكونيوم، آپگار دقيقه 5، بستري نوزاد پس از زايمان و وزن نوزاد) و برخي متغيرهاي زمينه اي (سابقه حاملگي طول كشيده، سن مادر و تعداد زايمان) و وضعيت سرويكس (ديلاتاسيون و افاسمان) در موقع پذيرش، در ايشان تعيين شده و سپس برحسب سن حاملگي در 4 گروه (40 هفته تا 40 هفته و سه روز، 40 هفته و چهار روز تا 41 هفته، 41 هفته و يك روز تا 41 هفته و سه روز و 41 هفته و 4 روز و بالاتر) با هم مقايسه شدند. نتايج مطالعه با استفاده از آمارهاي توصيفي، كاي دو، كروسكال واليس و من ويتني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها:
نتايج اين پژوهش نشان داد كه 131 نفر (
29.1 درصد) از زنان، در سن حاملگي بين 40 هفته تا 40 هفته و سه روز، 130 نفر (28.9 درصد) در سن حاملگي بين 40 هفته و 4 روز تا 41 هفته، 150 نفر (33.3 درصد) در سن حاملگي بين 41 هفته و يك روز تا 41 هفته و 3 روز و تنها 39 نفر (8.7 درصد) در سن حاملگي 41 هفته و 4 روز و بالاتر ختم حاملگي شده بودند كه از آنان فقط 12 نفر (2.7 درصد) سن حاملگي بيشتر از 42 هفته داشتند. متغيرهاي ديسترس جنيني، دفع مكونيوم، آپگار دقيقه 5، بستري نوزاد پس از زايمان، سخت زايي و وزن نوزاد، در زنان تحت مطالعه تفاوت معني دار آماري نشان نداد ولي گروه هاي مورد مطالعه از نظر علت سزارين برحسب سن حاملگي با يكديگر تفاوت معني دار آماري داشتند. آزمون هاي آماري نشان داد كه گروه هاي مورد مطالعه از نظر سن مادر (0.4=P)، سابقه زايمان پس از موعد (0.08=P)، تعداد زايمان (0.7=P)، ديلاتاسيون (0.2=P) و افاسمان سرويكس (0.4=P)، بر حسب سن حاملگي تفاوت معني دار نداشتند.
نتيجه گيري:
بر اساس نتايج پژوهش، ختم حاملگي در سن كم تر از
41.5 هفته، به خاطر ترس از عواقب نوزادي ضرورت نداشته و مداخلات زودرس، تنها باعث افزايش سزارين به دليل عدم پيشرفت مي شود. لذا، مي توان با سياست انتظار، ختم حاملگي را در زناني كه كنترل شده اند و هيچ گونه عوارضي ندارند به تعويق انداخت.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 100
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی