5 SID.ir | بررسي اثر انجام جراحي ازوفاژکتومي و ازوفاگوگاستروستومي گردني با و بدون پيلوروميوتومي در ميزان تخليه معده جايگزين شده
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر انجام جراحي ازوفاژکتومي و ازوفاگوگاستروستومي گردني با و بدون پيلوروميوتومي در ميزان تخليه معده جايگزين شده

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* ساری، مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره)
 
چکیده: 

سابقه و هدف: معده، شايع ترين و مناسب ترين عضوي است که جهت جايگزيني مري مورد استفاده قرار مي گيرد. اکثر جراحان از روش هاي جراحي مختلف جهت کمک به تخليه معده جايگزين شده نظير برش عضلات طولي و حلقوي پيلور (Pyloromyotomy) يا ترحيم پيلور (Pyloroplasty) يا پيلوروپلاستي استفاده مي کنند. هدف از اين مطالعه، مقايسه ميزان تخليه معده و نيز عوارض پس از عمل جراحي دربين دو گروه از بيماراني است که تحت عمل جراحي برداشتن مري (Esophogectomy) و جايگزيني با معده براي درمان سرطان مري قرار گرفته اند. در يک گروه از بيماران جهت كمك به تخليه معده از روش برش عضلات طوليو حلقوي پيلور استفاده شد و در گروه ديگر از بيماران، هيچ روش جراحي كمك تخليه اي بر روي معده جايگزين شده، انجام نشد.
مواد و روش ها: بين سال هاي 1385-1382، مطالعه اي با ساختار کارآزمايي باليني تصادفي دو سو بي خبر کنترل شده، بر روي بيماران مبتلا به سرطان مري که نامزد عمل جراحي برداشتن مري و جايگزيني با معده بوده اند، جهت تبيين هدف مطالعه در مراکز درماني ساري واقع در ساحل جنوبي درياي خزر طراحي گرديد. در بين هفته هاي 8-6 پس از عمل جراحي، جهت بررسي ميزان تخليه معده جايگزين شده از اسکن راديوايزوتوپ معده با مواد جامد نشان دار استفاده شد. کليه بيماران به مدت شش ماه از نظر علايم باليني، عوارض زودرس و عوارض ديررس بعد از جراحي مورد پي گيري قرار گرفتند.
يافته ها: 30 بيمار در طي اين مطالعه تحت عمل جراحي برداشتن مري و جايگزيني با معده قرار گرفته اند. 18 نفر (60 درصد) از بيماران مرد و 12 نفر (40 درصد) زن با ميانگين سني 21/7±46/62 سال و محدوده سني 73-41 سال بوده اند. 23 نفر (7/76 درصد) از بيماران مبتلا به سرطان سلول سنگفرشي مري و 7 بيمار (3/23 درصد) هم مبتلا به آدنوکارسينوم مري بوده اند. از مجموع 30 بيمار، در 16 مورد (3/53 درصد) تومور در ناحيه سينه اي مياني و در 14 مورد (7/46 درصد) در ناحيه سينه اي تحتاني و کارديا بوده است. در بيماران تحت برش عضلات طولي و حلقوي پيلور شده، 11 بيمار (3/73 درصد) داراي تخليه تاخيري معده بوده، در حالي كه در گروه بيماران بدون برش عضلات فوق، 9 بيمار (60 درصد) داراي تخليه تاخيري بوده است. بين دو گروه، هيچ تفاوت معني داري در ميزان تخليه معده و عوارض ايجاد شده بعد از عمل جراحي به دست نيامد.
استنتاج: با توجه به عدم وجود تفاوت در بين بيماران دو گروه از نظر ميزان تخليه معده پس از عمل جراحي و نيز همراه بودن عوارضي همچون سندرم دامپينگ و پس زدن ترشحات معدي و صفراوي از مري به معده با اعمال جراحي زهکشي (Drainage) معده، مي توان از جايگزيني مري با معده بدون کاربرد روش هاي زهکشي معده استفاده کرد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 214
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی