5 SID.ir | شواهد پتروگرافي حاکي از دگرشكلي دماي بالا در سنگ هاي حاشيه توده گرانيتوئيدي لخشك، شمال غرب زاهدان، ايران
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

شواهد پتروگرافي حاکي از دگرشكلي دماي بالا در سنگ هاي حاشيه توده گرانيتوئيدي لخشك، شمال غرب زاهدان، ايران

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران
 
چکیده: 

توده گرانوديوريتي لخشك بخشي از نوار گرانيتوئيدي زاهدان-سراوان محسوب مي شود كه در زمان اليگوميوسن به صورت يك توده بيضوي شكل با امتداد شمال غرب-جنوب شرق در داخل رسوبات فليشي ائوسن نفوذ كرده و به همراه سنگ هاي ميزبان خود، مجموعا بخشي از زون جوش خورده سيستان واقع بين دو بلوك لوت و افغان را تشكيل داده است. سنگ هاي حاشيه جنوب و جنوب غربي توده، در امتداد زون هاي برشي موازي با همبري توده كه بيش از 400 متر ضخامت دارند، دستخوش دگرشکلي دماي بالا شده اند و فابريک هايي نظير ساختارهاي S-C پيدا كرده اند. دگرشکلي اين سنگ ها در محل همبري با سنگ هاي ميزبان، شديد بوده و به سمت داخل توده تدريجا کاهش مي يابد. کاني هاي اوليه ماگمايي نظير پلاژيوکلاز و ارتوکلاز در اين سنگ هاي بر اثر تحمل دگرشکلي شكننده دماي بالا، شکسته شده و شکستگي آن ها مجددا با کاني هاي ماگمايي دماي بالا نظير بيوتيت، پتاسيم فلدسپار و کوارتز پر شده است. بر اساس شواهد زير به نظر مي رسد دگرشکلي اين سنگ ها در شرايط دمايي بالاي سوليدوس و احتمالا در حضور مقدار کمي مذاب اتفاق افتاده باشد: 1) پر شدن شکستگي بلورهاي فلدسپار اوليه توسط مجموعه هاي دانه ريز کوارتز، پتاسيم فلدسپار و بيوتيت، 2) وجود دانه هاي کوارتز و فلدسپار در بين کليواژهاي تغيير شکل يافته بيوتيت، 3) همرشدي کوارتز و پتاسيم فلدسپار که به طور بخشي جايگزين پلاژيوکلاز شده اند، 4) حضور بافت گرانوفيري دگرشكل نشده در حاشيه بلورهاي دگرشکل شده ارتوکلاز.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 115
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی