برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
زمستان 1385 , دوره  30 , شماره  4 ; از صفحه 337 تا صفحه 346 .
 
عنوان مقاله: 

تعيين شيوع سندرم متابوليك بين كودكان 9-3 ساله در مطالعه قند و ليپيد تهران

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم
 
چکیده: 

سابقه و هدف: سندرم متابوليك در برگيرنده مجموعه عواملي است كه خطر بروز بيماري هاي قلبي و عروقي و نيز ديابت نوع دوم و در نهايت ميزان مرگ و مير قلبي- عروقي را در افراد بالا مي برد. توجه به تجمع عوامل خطرسازي همچون چاقي، اختلال تحمل گلوكز، پرفشاري خون و ديس ليپيدمي در اين سنين و تعيين شيوع آنها در جامعه جهت كاهش عوارض مرگبار آتي قلبي عروقي كمك كننده خواهد بود. تحقيق حاضر در همين راستا و در جهت تعيين شيوع سندرم متابوليك در جامعه ما صورت گرفته است.
روش بررسي: در يك مطالعه مقطعي در افراد شركت كننده در فاز يك مطالعه قند و ليپيد تهران تعداد 1067 كودك 9-3 ساله شامل 506 پسر و 561 دختر بررسي شدند. معيارهاي زير بعنوان سندرم متابوليك بصورت داشتن سه و يا بيش از سه عامل خطرساز نمايه توده بدني بيشتر از صدك نود و پنجم براي آن سن و جنس، تري گليسريد بيش از صدك نود و پنجم براي آن سن و جنس، كلسترول-
HDL كمتر از صدك پنجم براي آن سن و جنس، اختلال قند خون ناشتا (قند ناشتاي بين 125-100 ميلي گرم در دسي ليتر)، فشارخون سيستوليك/دياستوليك بيش از صدك نود و پنجم براي آن سن و جنس و قد، تعريف و شيوع آن در گروه هاي سني مختلف و نيز برحسب جنس برآورد گرديد. سپس داده هاي بدست آمده تحت تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند.
يافته ها: شيوع كلي سندرم متابوليك در كل جمعيت مورد مطالعه
0.9 درصد (%95CI:0.3-1.5) برآورد گرديد. شيوع سندرم متابوليك در گروه افراد دچار اضافه وزن %8.9، در گروه در خطر اضافه وزن %0.8 و در گروه با وزن طبيعي تنها %0.1 بود. شيوع سندرم متابوليك با افزايش نمايه توده بدني بيشتر گرديده و در گروه افراد دچار اضافه وزن اختلاف معني داري با گروه هاي ديگر ديده شد. در كل 12% افراد در خطر اضافه وزن و %8.4 افراد دچار اضافه وزن بودند كه اختلاف معني داري بين دو جنس وجود نداشت. بيشترين شيوع اجزاي سندرم متابوليك در بين افراد دچار اضافه وزن، مربوط به پرفشاري خون و تري گليسريد بالا بود (هر دو %14.4) و بعد از آن به ترتيب HDL پايين و اختلال قند خون ناشتا قرار داشتند. در گروه داراي اضافه وزن، پرفشاري خون در مقايسه با گروه داراي وزن طبيعي (p<0.01)، تري گليسريد بالا در مقايسه با گــــروه داراي وزن طبيعي (p<0.01) و گروه در خطر اضافه وزن (p<0.05) و كلسترول-HDL پايين در مقايسه با گروه با وزن طبيعي (p<0.05) از تفاوت معني داري با هم برخوردار بودند.
نتيجه گيري: اگر چه شيوع كلي سندرم متابوليك در جمعيت مورد بررسي پايين و تنها
%0.9 بود ولي گروه داراي اضافه وزن بطور معني داري با دو گروه ديگر وزني از نظر شيوع سندرم متابوليك اختلاف داشت. با توجه به شيوع 12% در خطر اضافه وزن و شيوع مشخصا بالاتر اجزاي سندرم متابوليك در گروه اضافه وزن در سنين بعدي، شايد بتوان با پيگيري اين گروه ها و انجام اقدامات پيشگيرانه از بروز احتمالي پيامدهاي سندرم متابوليك (شامل بيماري هاي غيرواگيري چون بيماري هاي قلبي-عروقي و ديابت نوع دوم) بخصوص در سنين بعدي جلوگيري كرده و يا حداقل ميزان بروز آنها را در جامعه كم كرد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 123
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی