برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

مقايسه اثر اکسي توسين با دوزهاي درماني کم و زياد در اينداکشن زايماني

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* بیمارستان بعثت سنندج
 
چکیده: 

زمينه و هدف: اينداکشن به معناي القاي زايمان در مواردي که هنوز دردهاي زايماني وجود ندارد، مي باشد. روش هاي متعددي جهت اينداکشن وجود دارد ولي شايع ترين و تا حدي ساده ترين روش که مورد استفاده قرار مي گيرد، استفاده از اکسي توسين است. در آکادميک ترين بيمارستان ها تقريبا در %20-30 از زايمان ها از اکسي توسين براي القاي زايمان استفاده مي شود. در کل دو رژيم درماني اصلي اکسي توسين با دوز کم و دوز زياد وجود دارد.
اين مطالعه با هدف مقايسه تاثير روش هاي درماني اکسي توسين با دوزهاي کم و زياد در القاي زايماني زنان پرايمي گراويد با حاملگي گذشته از موعد انجام شد.
روش بررسي: اين مطالعه از نوع مطاعات
RCT بود. حجم نمونه شامل 60 نفر بود که با روش نمونه گيري تصادفي و استفاده از تخصيص بلوک هاي تصادفي شده وارد مطالعه شدند. ضوابط ورود شامل زنان حامله پرايمي گراويد که تنها انديکاسيون انجام القا در آنان، حاملگي گذشته از موعد بود که در دو گروه (n=30) رژيم القاي با دوز زياد و کم اکسي توسين جهت القاي زايمان قرار گرفتند. داده هاي مورد نياز با استفاده از روش مشاهده و پرسش از بيماران و مراجعه به پرونده گردآوري گرديد.
داده هاي بدست آمده پس از ورود به نرم افزار آماري
SPSS با استفاده از آزمونهاي آماري ناپارامتريک X2 و من ويتني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند و P0.05 از نظر آماري معني دار تلقي شد.
يافته ها: دو گروه مورد مطالعه از نظر سن بيماران، سن حاملگي و ميزان ديلاتاسيون قبل از شروع القا تفاوت معني داري نداشتند. ميانگين مدت فاز فعال در گروه با دوز کم
249.29 دقيقه و در گروه با دوز زياد 190.91 دقيقه بود (P>0.05)، ميانگين زمان بستري تا فول شدن سرويکس در گروه با دوز کم 512.47 دقيقه و در گروه با دوز زياد 449.95 دقيقه بود (P>0.05)، ميانگين مدت زمان بستري تا زايمان در گروه با دوز کم 552.9 دقيقه و در گروه با دوز زياد 512.16 دقيقه بود (P>0.05). عدم پاسخ به القا در دوز زياد در %20 موارد و در گروه دوز کم در %33.3 موارد ديده شد (P>0.05). شايع ترين علت سزارين در هر دو گروه عدم پاسخ به القا بود (%46.1 در گروه دوز کم و %42.7 در گروه دوز زياد). 2 مورد (%6.7) مرگ نوزاد در گروه با دوز کم ديده شد ولي در گروه دوز زياد موردي مشاهده نشد.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج مطالعه حاضر روش تجويز اکسي توسين با دوز زياد مي تواند باعث کوتاه شدن مدت زايمان و مدت فاز فعال و کاهش ميزان سزارين شود بدون آنکه اثرات مضر بر نوزاد داشته باشد اما باعث افزايش ميزان هايپراستيمولاسيون مي گردد، لذا انجام مطالعات تکميلي جهت تاييد اين امر توصيه مي گردد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

زندوکیلی، ف.، و رحیم زاده، آ.، و فرهادی فر، ف. (1386). مقایسه اثر اکسی توسین با دوزهای درمانی کم و زیاد در اینداکشن زایمانی. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان, 12(2 (مسلسل 44)), 21-27. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=61559



Vancouver : کپی

زندوکیلی فرناز، رحیم زاده آویز، فرهادی فر فریبا. مقایسه اثر اکسی توسین با دوزهای درمانی کم و زیاد در اینداکشن زایمانی. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان. 1386 [cited 2021October26];12(2 (مسلسل 44)):21-27. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=61559



IEEE : کپی

زندوکیلی، ف.، رحیم زاده، آ.، فرهادی فر، ف.، 1386. مقایسه اثر اکسی توسین با دوزهای درمانی کم و زیاد در اینداکشن زایمانی. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان, [online] 12(2 (مسلسل 44)), pp.21-27. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=61559.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 103 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی