5 SID.ir | تاثير آهن درماني بر وضعيت سرمي مس در زنان مبتلا به كم خوني فقر آهن، مراجعه كننده به بيمارستان هاي تابعه دانشگاه علوم پزشكي ايران
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تاثير آهن درماني بر وضعيت سرمي مس در زنان مبتلا به كم خوني فقر آهن، مراجعه كننده به بيمارستان هاي تابعه دانشگاه علوم پزشكي ايران

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه علوم پزشکی ایران
 
چکیده: 

سابقه و هدف: دريافت نامتعادل مواد مغذي بين ريز مغذي ها از جمله مس و آهن تداخل ايجاد مي كند. مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر آهن درماني بر وضعيت سرمي مس در زنان مبتلا به كم خوني فقر آهن، مراجعه كننده به بيمارستان هاي شهيد اكبرآبادي، لولاگر، فيروزگر، مركز درماني حضرت رسول اكرم (ص) از بيمارستان هاي تابعه دانشگاه علوم پزشكي ايران، در سال 1382 انجام شد.
مواد و روشها: در اين كارآزمايي باليني كه به روش قبل و بعد انجام شد 37 زن غير باردار كه در دامنه سني 18 تا 49 سال قرار داشتند و طبق معيارهاي سازمان جهاني بهداشت (هموگلوبين كمتر از
12g/dl، هماتوكريت كمتر از (MCV<82fl, MCH<26 pg, MCHC<32 g/L, %36 موارد شناخته شده كم خوني فقر آهن بودند، به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. كليه بيماران به مدت 8 هفته تحت درمان با قرص سولفات آهن دوبار در روز (100 ميلي گرم آهن عنصري) قرار گرفتند. شاخص هاي كم خوني و وضعيت آهن و مس در ابتدا و پايان مطالعه اندازه گيري شدند. ميزان دريافت رژيمي مس و آهن با استفاده از پرسشنامه ياد آمد 24 ساعت غذايي سه بار اندازه گيري شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار SPSS 11.5 و با استفاده از آزمون -t مزدوج، آزمون ويلكاكسون و همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: پس از پايان دوره آن درماني، شاخص هاي هماتولوژيكي تعيين كم خوني فقر آهن (هموگلوبين، هماتوكريت،
MCV، MCH و (MCHC به ميزان طبيعي رسيدند (p<0.001). علاوه بر اين، ساير شاخص هاي وضعيت آهن شامل آهن سرم، فريتين، TIBC و %TC هم افزايش معني داري يافتند (p<0.001). در اثر آهن درماني، در غلظت مس سرم بيماران تغيير معني داري پيدا نشد، اما سرولوپلاسمين از 33.76±10.27 به 39.56±9.08 ميلي گرم در دسي ليتر و همچنين فعاليت ESOD از 371.62±72.52 به 401.86±67.39 واحد در ميلي ليتر افزايش يافت (p<0.05). ميانگين دريافت آهن رژيمي در اين افراد 24.9±11.2 ميلي گرم در روز و ميزان دريافت مس 1.18±0.55 ميلي گرم در روز بود كه طي دوره درمان، تغيير معني داري در دريافت اين دو ريز مغذي ايجاد نشد.
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه با استفاده از دوز تجويز شده آهن، به مدت 8 هفته، كم خوني فقر آهن در اين بيماران، رفع شده و ذخاير بدن افراد نيز تا حد طبيعي افزايش يافتند. همچنين به نظر مي رسد كه احتمالا استفاده از اين مقدار آهن در مدت زمان ارزيابي شده، تاثير سوئي بر وضعيت مس در اين گروه كه دريافت مس رژيمي آنها، پايين تر از مقدار توصيه شده بود، ندارد. به اين ترتيب، با توجه به استفاده از مكمل آهن به عنوان يكي از سياست هاي كشوري پيشگيري و درمان كم خوني فقر آهن، جهت استفاده بهينه بدن از مواد مغذي، توجه به تغييرات ساير ريز مغذي ها در طي دوره درمان، ضروري به نظر مي رسد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 114
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی