6 SID.ir | نقش گيرنده هاي گلوتامينرژيك بر پاسخ ضددردي گاباپنتين در ناحيه نوكي بصل النخاع شكمي مياني موش صحرايي

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

نقش گيرنده هاي گلوتامينرژيك بر پاسخ ضددردي گاباپنتين در ناحيه نوكي بصل النخاع شكمي مياني موش صحرايي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب شهید بهشتی
 
چکیده: 

زمينه و هدف: ناحيه نوكي بصل النخاع شكمي مياني عمده ترين ارسال كننده نرونهاي سروتونينرژيك به شاخ خلفي نخاع بوده و نقش مهمي در تعديل درد در مسير نزولي به نخاع دارد. سلولهاي اين ناحيه داراي گيرنده هاي گلوتامينرژيك هستند. گابانتين يك داروي ضدصرع جديد است كه كاربردهاي ضد دردي نيز دارد. در اين پژوهش نقش گيرنده هاي non-NMDA و NMDA در ناحيه نوكي بصل النخاع شكمي مياني به عنوان يك مركز فوق نخاعي مهم در تعديل درد، بر پاسخ ضد دردي گاباپنتين مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش كار: در اين مطالعه از 56 سرموش صحرايي نر نژاد NMRI با وزن تقريبي 250-300 گرم استفاده شد. براي تزريق داخل هسته اي داروهاي 1mg) DNQX و 1ml سالين) و 6mg) MK-801 و 1ml سالين) به ترتيب بعنوان آنتاگونيست گيرنده non- NMDA و NMDA در ناحيه نوكي بصل النخاع شكمي مياني، حيوانات در دستگاه استريوتاكسي جراحي و كانول گذاري شدند. موشها به 7 گروه 8 تايي شامل گروه هاي دست نخورده، شاهد كاذب، گاباپنتين، گروه DNQX، گروه گاباپنتين + DNQX، گروه MK-801 و گروه گاباپنتين + MK-801 تقسيم شدند. گاباپنتين 75mg/kg به روش داخل صفاقي تزريق گرديد. در هر گروه پس از تزريق داروها، هر 5 دقيقه يكبار به مدت 30 دقيقه، زمان تاخير پس كشيدن دم با استفاده از دستگاه tail- flick ثبت شد. جهت بررسي داده ها از حداكثر درصد اثردهي ممكن (%MPE) به عنوان يك شاخص درد استفاده گرديد.
يافته ها: نتايج نشان داد كه تزريق گاباپنتين باعث افزايش زمان تاخير پس كشيدن دم (5.86±0.2 ثانيه) و حداكثر اثردهي ممكن (32.64±5.35 درصد) در مقايسه با گروه كنترل (3.81±0.26 ثانيه) شد. از طرفي تزريق همزمان گاباپنتين سيستميك با DNQX و يا MK-801 به روش داخل هسته اي سبب كاهش زمان تاخير پس كشيدن دم (به ترتيب 5.48±0.36 و 4.85±0.26 ثانيه) نسبت به گروه گاباپنتين (كاهش ضددردي) گرديد.
نتيجه گيري: يافته هاي اين تحقيق نشان داد كه احتمالا اثر ضددردي گاباپنتين از طريق عملكرد آن بر ناحيه نوكي بصل النخاع شكمي مياني و شاخ خلفي نخاع است. اما با مهار گيرنده هاي non- NMDA در ناحيه فوق توسط DNQX، راههاي نزولي اين هسته به شاخ خلفي فعال مي شوند. بنابراين، گاباپنتين نمي تواند در سطح نخاع عمل كرده و اثر ضددردي آن كاهش مي يابد. مهار گيرنده NMDA در ناحيه نوكي بصل النخاع شكمي مياني توسط MK-801 نيز اثر ضددردي گاباپنتين را كاهش داد. بنابراين بخشي از اثر ضد دردي گاباپنتين، احتمالا از طريق فعال كردن گيرنده NMDA و افزايش رهايش گلوتامات در ناحيه نوكي بصل النخاع شكمي مياني مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 183
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی