3 SID.ir | بررسي شيوع افسردگي در 52 بيمار ويتيليگو مراجعه كننده به درمانگاه پوست بيمارستان امام رضا (ع) دانشگاه علوم پزشكي مشهد در سال 1383
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي شيوع افسردگي در 52 بيمار ويتيليگو مراجعه كننده به درمانگاه پوست بيمارستان امام رضا (ع) دانشگاه علوم پزشكي مشهد در سال 1383

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

مقدمه: ويتيليگو يك بيماري اكتسابي پوست با شيوع حدود 1% در جمعيت مي باشد. عليرغم پيشنهاد روش هاي مختلف براي درمان آن، غالبا سير بيماري پيشرونده بوده و پيش آگهي قابل پيش بيني نيست. در جامعه ما با توجه به وجود نگرش منفي عموم به اين بيماري، مشكلات اجتماعي- خانوادگي زيادي براي مبتلايان ايجاد مي شود كه مي تواند زمينه ساز بروز اختلالات روانپزشكي گردد. به علاوه در مورد جنبه هاي روانپزشكي اين بيماري مطالعات كمي تاكنون انجام شده است.
هدف از اين مطالعه بررسي شيوع و شدت افسردگي در بيماران مبتلا به ويتيليگو براساس مقياس سنجش افسردگي هاميلتون (
Hamilton rating score for depression) و مقايسه آنها با افراد كنترل سالم مي باشد.
روش كار: اين مطالعه به صورت مقطعي تحليلي- توصيفي انجام شده است . 52 بيمار مبتلا به ويتيليگو مراجعه كننده به درمانگاه پوست بيمارستان امام رضا (ع) بعد از اخذ موافقت وارد طرح شدند. وسعت و توزيع بيماري پوستي آنها تعيين گرديد. ومشخصات جمعيت شناختي ثبت شد. سپس پرسشنامه 24 ماده اي هاميلتون براي تعيين شدت افسردگي جهت آنها تكميل گرديد. در گروه شاهد همسان از نظر سني و جنسي كه در معاينه پوست و معاينه عمومي سالم بودند مراحل مشابه انجام شد نقطه برش در اين مطالعه براي مقياس هاميلتون به صورت زير تعيين شد: 24-17 افسردگي خفيف ، 30-25 افسردگي متوسط و31 به بالا افسردگي شديد.
نتايج: در گروه مبتلايان به ويتيليگو  24 نفر (46.2%) و در گروه شاهد 3 نفر (5.8%) دچار افسردگي بودند.
ميانگين نمره افسردگي در گروه بيماران ويتيليگو  
17.48 و در گروه شاهد 5.9 بود.
درگروه بيماران ويتيليگو 
7.6% سابقه اقدام به خودكشي داشتند. همچنين در گروه بيماران بين نمره افسردگي و سن، جنس، وضعيت تاهل، درصد درگيري پوست، آشكار يا نهان بودن ضايعات پوستي، سابقه مراجعه به روانپزشك ارتباط آماري معني داري وجود نداشت ( P> 0.05).
نتيجه گيري: شيوع قابل ملاحظه افسردگي در اين بيماران نشان دهنده نياز مبرم به ارتباط نزديك تر بين درماتولوژيست با روانپزشك جهت تشخيص و درمان بهتر مشكلات روحي و رواني اين بيماران مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 137
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی