4 SID.ir | بررسي مقايسه اي اسيدهاي چرب اشباع و ترانس و سيس در بافت چربي و سرم بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 مراجعه كننده به انستيتو غدد داخلي و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكي ايران
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي مقايسه اي اسيدهاي چرب اشباع و ترانس و سيس در بافت چربي و سرم بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 مراجعه كننده به انستيتو غدد داخلي و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكي ايران

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده پیراپزشکی، تقاطع بزرگراه شهید همت و چمران، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی - درمانی ایران، تهران، ایران
 
چکیده: 

زمينه و هدف: ديابت يك بيماري هتروژن است كه در اثر واكنش هاي پيچيده اي كه بين عوامل ژنتيكي، تغذيه و شيوه زندگي رخ مي دهد، بوجود مي آيد. مطالعات انجام شده نشان مي دهد كه افزايش مصرف اسيدهاي چرب اشباع (Saturated fatty acid=SFA)، باعث افزايش خطر ابتلا به ديابت نوع 2 مي شود، در حالي كه اسيدهاي چرب با چند پيوند غير اشباع (Poly unsaturated fatty acid=PUFA) از طريق افزايش قدرت اتصال انسولين به رسپتور، باعث كاهش بروز ديابت مي شوند. در اين مطالعه، با بررسي بافت چربي به عنوان بيوماركر مصرف طولاني مدت اسيدهاي چرب و همچنين تعيين تركيب اسيدهاي چرب سرمي، ارتباط اسيدهاي چرب مصرفي با ابتلا به ديابت بررسي شد.
روش بررسي: اين بررسي از نوع مطالعات
مقطعي بوده كه در آن، دو گروه افراد سالم و بيمار، مورد مطالعه قرار گرفته اند. تركيب اسيدهاي چرب سرم ناشتا و بافت چربي در 98 بيمار مبتلا به ديابت نوع 2 و 76 فرد سالم، با روش كروماتوگافي گاز ـ مايع آناليز شد. ليپيدهاي سرمي با دستگاه اتوآنالايزر اندازه گيري شدند. دو گروه مورد مطالعه از نظر توزيع زن و مرد و نيز سن، يكسان گرديدند. مقايسه ميانگين هاي متغيرها در دو گروه مورد مطالعه با استفاده از آزمون t-student انجام شد.
يافته ها: درصد اسيدپالميتيك و ايزومر مكاني اسيد اولئيك (18:1-
c11) در بافت چربي بيماران، بيش تر از گروه كنترل بود (به ترتيب 0.01=P و 0.02=P). درصد اسيدپالميتيك، اسيدهاي چرب اشباع (SFA) تام و اسيدهاي چرب با يك پيوند دوگانه (Mono unsaturated fatty Acid=MUFS) تام در سرم بيماران، بيش تر از گروه كنترل بود (به ترتيب 0.001=P=0.006 و P و 0.02=P)، درصد اسيد لينولئيك و اسيدهاي چرب با چند پيوند غير اشباع (PUFA) تام در سرم بيماران نيز، كمتر از گروه كنترل بود (به ترتيب 0.02=P و 0.02=P). متوسط غلظت تري گليسريد (Triglyceride=TG) در گروه بيمار، بيش تر از گروه كنترل بود (0.001=P،t=6.7 ). بين اسيدهاي چرب PUFA سرم و Chol/HDL سرم، رابطه منفي و بين اسيدهاي چرب اشباع سرم و TG سرم، رابطه مثبت بدست آمد. همچنين بين اسيدهاي چرب PUFA سرم و TG سرم، رابطه منفي حاصل شد.
نتيجه گيري: بالا بودن اسيدهاي
پالميتيك و 18:1-c11 در بافت چربي، ممكن است خطر ابتلا به ديابت نوع 2 را افزايش دهد و به نظر مي رسد بيماران ديابتي با مصرف بيش تر اسيدهاي چرب PUFA نسبت به اسيدهاي چرب اشباع، مي توانند كنترل مناسبي بر پارامترهاي ليپيدي خود داشته باشند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 150
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی