4 SID.ir | تعيين فراواني ماكروپرولاكتينمي در هيپرپرولاكتينمي با روش رسوب با پلي اتيلن گليكول و ارزيابي يافته هاي كلينيكي و راديولوژيك اين بيماران
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تعيين فراواني ماكروپرولاكتينمي در هيپرپرولاكتينمي با روش رسوب با پلي اتيلن گليكول و ارزيابي يافته هاي كلينيكي و راديولوژيك اين بيماران

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مشهد، خیابان احمدآباد، بیمارستان قائم، گروه داخلی غدد
 
چکیده: 

مقدمه: پرولاكتين در سه وزن مولكولي كوچك، بزرگ و خيلي بزرگ يا ماكروپرولاكتين در سرم وجود دارد. وجود ماكروپرولاكتين كه معمولا كمپلكس پرولاكتين و IgG است، ممكن است عامل هيپرپرولاكتينمي در تعداد زيادي از بيماران باشد. اگرچه فعاليت بيولوژيك ماكروپرولاكتين كم است، در روش هاي مرسوم ايمونواسي به همراه پرولاكتين شركت مي كند و مي تواند منجر به اقدامات تشخيصي و درماني گران و غيرموثر گردد. روش كلاسيك تشخيصي ماكروپرولاكتينمي كروماتوگرافي فيلتراسيون ژلي مي باشد كه به صورت معمول در تمام آزمايشگاه ها قابل انجام نيست. اخيرا از روش رسوب ماكروپرولاكتين با پلي اتيلن گليكول براي تشخيص سريع، دقيق و ارزان ماكروپرولاكتينمي استفاده مي شود. هدف از اين مطالعه بررسي فراواني ماكروپرولاكتينمي در بيماران مبتلا به هيپرپرولاكتينمي با روش رسوب با پلي اتيلن- گليكول و مقايسه علايم كلينيكي (گالاكتوره و آمنوره) و راديولوژيك (ارزيابي هيپوفيز با MRI) در اين بيماران با بيماران مبتلا به هيپرپرولاكتينمي واقعي بود.
مواد و روش ها: در اين مطالعه 50 بيمار مبتلا به هيپرپرولاكتينمي از نظر ماكروپرولاكتين با روش رسوب با پلي اتيلن گليكول بررسي شدند. در صورت اندازه گيري مجدد بيش از 40% اوليه در مجاورت با پلي اتيلن گليكول، بيمار مورد مبتلا به ماكروپرولاكتينمي در نظر گرفته شد.
يافته ها: با اين روش در 14 بيمار وجود ماكروپرولاكتين اثبات شد. در بيماران گروه هيپرپرولاكتينمي واقعي، گالاكتوره در %59.4 و اوليگومنوره در %65.6 بيماران مشاهده شد، در صورتي كه در بيماران ماكروپرولاكتينمي در 8.3% گالاكتوره و در 25% موارد اوليگومنوره وجود داشت. هم چنين در بررسي هاي راديولوژيك در %85.7 بيماران مبتلا به ماكروپرولاكتينمي، هيپوفيز طبيعي بود. در صورتي كه در بيماران مبتلا به هيپرپرولاكتينمي واقعي در %41.2 بيماران تصوير هيپوفيز طبيعي گزارش شد.
نتيجه گيري: شيوع ماكروپرولاكتينمي در هيپرپرولاكتينمي 28% و تفاوت يافته هاي باليني و راديولوژيك در اين دو گروه قابل ملاحظه است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 95
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی