برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي تاثير برنامه آموزشي براساس مدل اعتقاد بهداشتي در مراقبت از پا در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی اصفهان، دانشکده بهداشت
 
چکیده: 

مقدمه: ديابت يكي از مشكلات عمده بهداشت عمومي در جهان معاصر است كه مرگ و مير ناشي از عوارض ديررس اين بيماري از جمله پاي ديابتي به طور چشمگير در حال افزايش است. عارضه پاي ديابتي و قطع آن يكي از اصلي ترين علل معلوليت در بيماران ديابتي است و به لحاظ جسماني و عاطفي بسيار هزينه بر است. استراتژي رايج امروز در خصوص پيشگيري از پاي ديابتي، آموزش بهداشت مراقبت از پا است، به طوري كه مي تواند 85% از قطع عضوهاي اندام تحتاني را كاهش دهد. اين مطالعه با هدف بررسي تاثير برنامه آموزشي براساس مدل اعتقاد بهداشتي در مراقبت از پا در بيماران ديابتي نوع 2 انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه يك بررسي مداخله اي است كه در آن 108 نفر (46 مرد و 72 زن) از بيماران ديابتي نوع 2 تحت پوشش مركز ديابت شهر كرمانشاه شركت داشتند. بيماران به طور تصادفي در دو گروه مورد و شاهد تقسيم شدند. روش گردآوري اطلاعات پرسشنامه اي مشتمل بر 59 سوال در 5 قسمت دموگرافيك، ابعاد مدل اعتقاد بهداشتي (حساسيت، شدت، منافع و موانع درك شده و نيز راهنماي عمل)، مراقبت از پا در منزل (به صورت خود گزارش دهي) و چك ليست بود كه قبل از مطالعه، روايي و پايايي آن به دست آمد و اطلاعات به روش مصاحبه سازمان يافته گردآوري شد. بعد از تكميل پرسشنامه، مداخله آموزشي براي گروه مورد براساس مدل اعتقاد بهداشتي در 3 جلسه 60 دقيقه اي انجام و يك ماه بعد نيز اطلاعات، مجددا گردآوري شد. براي مقايسه ميانگين نمره آگاهي، ابعاد مدل اعتقاد بهداشتي و مراقبت از پا قبل و بعد از مداخله در هر يك از گروه ها از آزمون تي جفتي و براي مقايسه ميانگين نمره آگاهي، ابعاد مدل اعتقاد بهداشتي و مراقبت از پا بين دو گروه از آزمون آناليز واريانس يك طرفه استفاده شد.
يافته ها: ميانگين سني گروه مورد و شاهد به ترتيب 46.2 و 47.2 سال و ميانگين مدت ابتلا به بيماري ديابت نوع 2 درگروه مورد 4.8 و در گروه شاهد 5.3 سال بود. بين تمام مشخصات دموگرافيك بين دو گروه مورد و شاهد اختلاف معني داري وجود نداشت. ميانگين نمره آگاهي، حساسيت، شدت، تهديد، منافع و موانع درك شده قبل از مداخله آموزشي در حد متوسط و ميانگين نمره مراقبت از پا پايين تر از حد متوسط بود. اما بعد از مداخله آموزشي، نتايج اين بررسي نشان داد كه ميانگين نمره آگاهي، حساسيت، شدت، تهديد، منافع و موانع درك شده، عملكرد و چك ليست در بيماران ديابتي نوع 2 در مقايسه با گروه شاهد به طور عمده و معني داري افزايش يافت.
نتيجه گيري: هر چه آگاهي، حساسيت، شدت، منافع و موانع درك شده بالاتر باشد، مراقبت از پا نيز بيشتر انجام مي شود. يافته هاي اين بررسي تاثير و كارايي مدل اعتقاد بهداشتي در اتخاذ رفتارهاي مراقبت از پا در بيماران ديابتي نوع 2 را مشخص و تاييد مي كند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 324
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی