2 SID.ir | بيواستراتيگرافي سکانس رسوبي پرمين پسين در شمال شرق اصفهان (منطقه چاه ريسه)
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بيواستراتيگرافي سکانس رسوبي پرمين پسين در شمال شرق اصفهان (منطقه چاه ريسه)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

پس از نمونه برداري سيستماتيك و مطالعات ميكروسكوپي بر روي فرامينفرهاي حاصل از رسوبات پرمين كوه كفتار، واقع در ناحيه چاه ريسه، شمال شرق اصفهان، مشخص شد كه اين رسوبات متعلق به پرمين پسين بوده و در درياي پلاتفرمي كم عمق تشكيل شده است و رسوبات پرمين پسين پس از يك ناپيوستگي فرسايشي بر روي نهشته هاي دونين پسين پيشروي نموده است. بر اساس بيواستراتيگرافي كنودونت ها و پالينومورف ها بين اين دو واحد رسوبي در مقطع مورد مطالعه نبود چينه شناسي وجود دارد كه تمام رسوبات كربنيفر و پرمين زيرين را در بر مي گيرند. اين نبود شايد مربوط به بالاآمدگي و حركات خشكي زايي و متعاقب آن فرسايش حاصل از افت سطح آب درياها بوده است كه باعث شده ضخامتي از رسوبات حذف شود.
پس از سطح فرسايشي، سكانس رسوبي پرمين با ضخامت 260 متر و با قاعده پيشرونده آغاز گرديده و با دولوميت زرد و آهك هاي ضخيم تا متوسط لايه تيره حاوي فسيل هاي فراوان از جمله شكم پايان، بريوزوئرها، اسفنج ها، مرجان ها، تريلوبيت ها و ميكروفسيل هاي مختلف ادامه مي يابد و در خاتمه به يك افق لاتريتي مي رسد. پس از افق لاتريتي، ترياس با ماسه سنگ هاي سفيد و دولوميت هاي زرد ضخيم لايه بر روي پرمين پسين قرار دارد كه گوياي يك فاز خشكي زايي در زماني بين پرمين پسين و ترياس (مياني؟) بوده است. با مطالعه مقاطع نازك تهيه شده از سنگ هاي پرمين در اين ناحيه، روي هم رفته 36 جنس (72 گونه) فرامينيفر، 5 جنس (5 گونه) جلبك سبز و قرمز و 2 جنس بريوزوئر شناسايي شد. بر اساس ارزش چينه شناسي ميكروفسيل هاي موجود در ستون چينه شناسي مورد مطالعه، جمعا 6 بيوزون محلي مشخص گرديد كه زمان زمين شناسي پرمين پسين (مرغابين پسين ـ جلفين زيرين) را نشان مي دهد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 144
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی