4 SID.ir | نقش گيرنده D1 دوپاميني بر ترشح تحريك شده اسيد معده ناشي از هيستامين در رت نر
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

نقش گيرنده D1 دوپاميني بر ترشح تحريك شده اسيد معده ناشي از هيستامين در رت نر

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* اوین، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی
 
چکیده: 

سابقه و هدف: دوپامين در مجاري گوارشي نقش واسطه اي مهمي دارد. شواهدي از حضور گيرنده هاي D1 در سطح سلول هاي پاريتال توليد كننده اسيد معده در دست است. تعدادي از پژوهش ها اثر ممانعت از ايجاد زخم را براي گيرنده هاي D1 دوپاميني عنوان مي كنند كه ناشي از كاهش ترشح اسيد معده است. هدف از مطالعه حاضر تعيين عامل گيرنده هاي D1 و H2 از طريق اثر گيرنده D1 بر روي ترشح تحريك شده ناشي از هيستامين است.
مواد و روش ها: بعد از بيهوش كردن موش هاي صحرايي سفيد بزرگ يك لوله پلي ايتلني از راه دهان و مري وارد معده حيوانات كرده و كانول ديگري از طريق مكان اتصال پيلور و دئودنوم به داخل معده فرستاده شد. پس از شستشوي معده، ميزان اسيد شيره معده با وارد كردن سالين فيزيولوژيك 37ºC تيتر گرديد. تيتراسيون هر ده دقيقه به مدت 90 دقيقه توسط NaOH 0.01 N انجام شد.
يافته ها: انفوزيون وريدي (وريد ژوگولار) هيستامين (0.8 mg/100g/h) افزايش معني داري را در ترشح اسيد معده به وجود آورد. حداكثر ترشح اسيد در دقيقه 30 شروع و تا پايان آزمايش ادامه مي يافت. تجويز داخل صفاتي (Tocris) SKF38393 (1 mg/kg) سبب كاهش (حدود 50%) در ميزان اسيد ترشح شده توسط هيستامين گرديد. اين اثر با تجويز (Tocris) SCH23390 در دوز 0.1 mg/kg از بين رفت. تجويز داخل صفاتي SCH23390 تنها، در دوزهاي 1، 0.05 و 0.01 ميليگرم به ازاي هر كيلوگرم اثري بر روي ترشح تحريك شده اسيد معده نداشت.
نتيجه گيري: به احتمال قوي گيرنده D1 سيستم دوپامينرژيك در مكانيزم تنظيمي دخيل در ترشح اسيد معده با گيرنده H2 هيستاميني موجود در غشاي سلول پاريتال تعامل دارد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 437
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی