5 SID.ir | ارزيابي کيفي تناسب اراضي به منظور چراي دام در حوزه آبخيز مهر سبزوار، استان خراسان
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

ارزيابي کيفي تناسب اراضي به منظور چراي دام در حوزه آبخيز مهر سبزوار، استان خراسان

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

چراي بي رويه مراتع يکي از مهم ترين عوامل تشديد کننده فرسايش خاک و تخريب اراضي در مناطق خشک و نيمه خشک ايران است. برنامه ريزي اصولي و صحيح از اراضي براساس رعايت تناسب آنها زمينه مناسبي را براي حفاظت اراضي و کنترل بيابان زايي فراهم مي نمايد. در ارزيابي اراضي استفاده هاي ممکن از اراضي با توجه به نيازهاي منطقه اي و ملي با هم مقايسه مي شود. روش ارزيابي تناسب اراضي در تيپ بهره وري چراي مرتع، تناسب اراضي براي چراي دام در مراتع طبيعي تعيين مي کند. اين تحقيق به منظور بررسي تناسب کيفي  و بررسي عوامل محدود کننده چراي بز و ميش در بخشي از حوزه آبخيز مهر سبزوار واقع در استان خراسان صورت گرفته است. کيفيت هاي اراضي مورد بررسي در اين تحقيق شامل قابليت دسترسي به رطوبت، شوري و سديمي بودن، شرايط فيزيکي ريشه دهي، قابليت دسترسي به چراگاه و قابليت دسترسي به آب شرب بوده که هر دام به وسيله يک يا چند خصوصيت از اراضي ارزيابي شده اند. بعد از تعريف نيازهاي تيپ بهره وري مورد نظر و مقايسه خصوصيات اراضي مورد مطالعه درجات هر کيفيت در سلول هايي به ابعاد 200×200 متر در محيط GIS تعيين شده و در نهايت به وسيله معادله ريشه دوم در هم تلفيق شده و شاخص اراضي محاسبه گرديد. بر اساس مقادير شاخص اراضي، کلاس کيفي اراضي تعيين شده و به صورت نقشه تهيه شد. نتيجه اين تحقيق در قالب دو سناريوي مختلف تامين آب شرب براي دام، مورد تحليل قرار گرفت. در سناريوي اول با فرض تامين آب محدود به آب چشمه ها و آبشخوري هاي دايمي شده و در سناريوي دوم علاوه بر منابع مزبور، تامين آب توسط رودخانه هاي فصلي حوزه مد نظر قرار گرفته است. به عنوان يک نتيجه مهم، مدلسازي مکاني به وسيله GIS، باعث افزايش دقت در نتايج تناسب اراضي گرديده است. نتايج کلي پژوهش نشان مي دهد که منطقه مورد مطالعه، داراي تناسب خوبي براي چراي دام نبوده و داراي تناسب بحراني و عمدتا نامناسب است. مهم ترين عوامل محدود کننده شامل قابليت دسترسي به رطوبت براي رشد گياه، شيب، رخنمون سنگي و دسترسي به آب شرب مي باشد. دو سناريوي مختلف از دسترسي به آب شرب نشان مي دهد که در سناريوي دوم در حالتي که در اواخر زمستان و طول فصل بهار رودخانه هاي فصلي داراي آب هستند، تناسب برخي واحدهاي اراضي براي اين بهره وري افزايش مي يابد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 201
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی