برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
تابستان 1385 , دوره  5 , شماره  4 ; از صفحه 309 تا صفحه 318 .
 
عنوان مقاله: 

اثر استرس رواني مزمن بر عملكرد گلي بن كلاميد در ترشح انسولين از جزاير لانگرهانس جدا شده موش هاي صحرايي در حضور گلوكز

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، اوین، بیمارستان طالقانی، طبقه دوم، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
 
چکیده: 

مقدمه: با توجه به اين كه استرس مي تواند بر كنترل قند خون بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 اثرات معكوس بگذارد، مطالعه حاضر به بررسي عملكرد گلي بن كلاميد در ترشح انسولين از سلول هاي بتاي جزاير لانگرهانس موش هاي صحرايي، متعاقب اعمال استرس رواني مزمن پرداخته است.
روش ها: در اين تحقيق، تعداد 30 سر موش صحرايي نر (نژاد Wistar) در گروه هاي مساوي شاهد و آزمايش مورد استفاده قرار گرفتند (هر گروه 5 سر). چهار نوع استرسور محدود كننده با ترتيب تصادفي روزانه دو بار، هر بار يك ساعت و به مدت 15 و 30 روز اعمال شدند. 24 ساعت پس از آخرين استرس، ترشح انسولين (به روش استاتيك) از جزاير لانگرهانس جدا شده حيوانات در حضور غلظت هاي 6/5، 3/8 و 7/16 ميلي مولار گلوكز بررسي شد. ترشح انسولين از جزاير در حضور غلظت 6/5 ميلي مولار گلوكز به همراه 10 ميكرو مولار گلي بن كلاميد نيز مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: ترشح انسولين از جزاير جدا شده حيوانات استرس ديده در حضور غلظت هاي افزاينده گلوكز، فقط در روز سي ام نسبت به گروه شاهد بطور معني داري افزايش يافت. در گروه آزمايش، ميزان ترشح انسولين از جزاير در حضور 6/5 ميلي مولار گلوكز به تنهايي، در روزهاي پانزدهم و سي ام، به طور معني داري نسبت به روز اول افزايش يافت. در حالي كه اين افزايش در گروه شاهد وجود نداشت. بر خلاف حيوانات گروه شاهد، در حيوانات گروه آزمايش ترشح انسولين در حضور 6/5 ميلي مولار گلوكز به همراه 10 ميكرو مولار گلي بن كلاميد، در روز هاي اول، پانزدهم و سي ام، تفاوت معني داري را با ترشح انسولين در حضور 6/5 ميلي مولار گلوكز به تنهايي نشان نداد. ترشح انسولين از جزاير جدا شده، در حضور 6/5 ميلي مولار گلوكز به همراه 10 ميكرو مولار گلي بن كلاميد در روزهاي مختلف، بين گروه هاي شاهد و آزمايش تفاوت معني دار نشان نداد.
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي فوق، به نظر مي رسد كه استرس رواني مزمن، پاسخ دهي سلول هاي بتاي پانكراس به گلي بن كلاميد را كاهش مي دهد و در نتيجه مانع از تقويت ترشح انسولين بوسيله گلي بن كلاميد مي شود. توجه به اين نكته در كنترل متابوليك بيماران ديابتي كه از اين دارو استفاده مي كنند و تحت استرس قرار مي گيرند حائز اهميت مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
ارجاعات: 
  • ثبت نشده است
 
استنادات: 
  • ثبت نشده است
 
+جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

زردوز، ح.، و غریب ناصری، م.، و زاهدی اصل، ص. (1385). اثر استرس روانی مزمن بر عملکرد گلی بن کلامید در ترشح انسولین از جزایر لانگرهانس جدا شده موش های صحرایی در حضور گلوکز. مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران), 5(4), 309-318. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=52967



Vancouver : کپی

زردوز حمیرا، غریب ناصری محمدکاظم، زاهدی اصل صالح. اثر استرس روانی مزمن بر عملکرد گلی بن کلامید در ترشح انسولین از جزایر لانگرهانس جدا شده موش های صحرایی در حضور گلوکز. مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران). 1385 [cited 2021August05];5(4):309-318. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=52967



IEEE : کپی

زردوز، ح.، غریب ناصری، م.، زاهدی اصل، ص.، 1385. اثر استرس روانی مزمن بر عملکرد گلی بن کلامید در ترشح انسولین از جزایر لانگرهانس جدا شده موش های صحرایی در حضور گلوکز. مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران), [online] 5(4), pp.309-318. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=52967.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 89 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی